Ταξιδιωτική ιστορία: Τριήμερο στη Μάλτα (Φεβρουάριος 2017)

 

Με αυτό το άρθρο ξεκινάμε μια καινούργια ενότητα στην ιστοσελίδα ,με ταξιδιωτικές ιστορίες δικές μας και δικές σας.

Μπορείτε να μας στείλετε το δικό σας storie στο email μας στο travelsecrets.gr@gmail.com μαζί με φωτογραφίες ,βίντεο και ότι άλλο εσεις θέλετε.

Ξεκινάμε λοιπόν με μια δική μας ταξιδιωτική ιστορία  από το ποιο πρόσφατο ταξίδι μας πριν 2 εβδομάδες στη Μάλτα  (21/02 με 23/02) που είχαμε αναρτήσει στη σελίδα ένα μήνα πριν. Αν και η Μάλτα ειναι κυρίως καλοκαιρινός προορισμός ,εμείς επιλέξαμε να πάμε χειμώνα λόγο της απίστευτα χαμηλής τιμής των 60€ που κόστισε συνολικά το ταξίδι στον καθένας μας.

Τα εισιτήρια τα κλείσαμε με την Ryanair από την airshop.gr και μας κόστισαν μόλις 37€ το άτομο με επιστροφή και το ξενοδοχείο 26€ το άτομο και για τις 2 νύχτες.

 

Πρώτη μέρα 
Η πτήση μας ήταν πρωινή ,από το αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος και είχε διάρκεια περίπου 1:30 ώρα.Στην Μάλτα είναι μια ώρα πίσω οποτε όταν κατεβήκαμε η ώρα έδειχνε 10:30 το πρωί.Ο καιρός ήταν με το μέρος μας καθώς πέσαμε σε μερες με ηλιοφάνεια και αρκετή ζέστη.

Κατεβαίνουμε παίρνουμε τις χειραποσκευές μας και ξεκινάμε για το ξενοδοχείο μας που είναι το St. Julian's Bay Hotel και βρίσκεται στη περιοχή st.Julian ή αλλιώς Άγιος Ιουλιανός στα Ελληνικά.Το λεωφορείο έκανε περίπου 1 ώρα (19 στάσεις) και μας άφησε μόλις 200 μέτρα μακριά από το ξενοδοχείο.

info >> Ο ποιο οικονομικός τρόπος και ο ποιο εύκολος να πας στον Άγιο Ιουλιανό είναι με λεωφορείο με την γραμμή χ2 το οποίο βρίσκεται δεξιά με το που βγαίνεις από το αεροδρόμιο.Το εισιτήριο κοστίζει μόλις 1.5€ και  το παίρνεις πάνω στο λεωφορείο από τον οδηγό.

 

Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι ότι οδηγούνε από τα δεξιά και το δεύτερο ότι έχει απίστευτη κίνηση ,καθώς είναι ένα μικρό νησάκι όσο είναι η Άνδρος και έχει πληθυσμό 450.000 κόσμο. Φανταστείτε τι θα γίνεται το καλοκαίρι !!

Πάμε λοιπόν στο ξενοδοχείο ,μπαίνουμε στη ρεσεπτιόν για το τσεκ ιν και ο υπάλληλος  μας ενημερώνει ότι το τσεκ ιν είναι στις 3 το απόγευμα ,κάτι το οποίο είχαμε ξεχάσει εντελως. Αφήνουμε λοιπόν τις αποσκευές μας εκεί ,και πάμε να τσιμπήσουμε κάτι μέχρι να περάσει η ώρα.

Μετά από λίγο περπάτημα ,αυτό που μας κέντρισε το ενδιαφέρων ήταν ένα μαγαζί που λέγεται "cuba" βρίσκεται πάνω στο κόλπο του st.Julian με θέα τα πολύχρωμα καραβάκια στο μικρό λιμανάκι.

 

Ανοίγω λοιπόν τον κατάλογο και ψάχνω να βρω κάποιο παραδοσιακό Μαλτεζικο πιάτο ,αλλά μάταια ,το μενού είχε μόνο μπέργκερ και μεξικάνικη κουζίνα.
Τελικά πήραμε και οι δυο από ένα μεγάλο μπέργκερ με διπλό μπιφτέκι ,η τιμή του ήταν περίπου στα 11€.
Γενικά οι τιμές είναι περίπου το ίδιο με  Ελλάδα ,με εξαίρεση τον καφέ , τις μπύρες και τα κοκτέιλ που είναι αρκετά φθηνότερα.

Αφού τελειώνουμε με το φαγητό και αφού είχαμε λίγη ώρα ακόμα στη διάθεση μας πριν το τσεκ ιν λέμε να πάμε μια βόλτα και να βρούμε την περιοχή  paceville που φημίζεται για την νυχτερινή ζωή της ,για να μην ψαχνόμαστε το βράδυ.

Το βρήκαμε εύκολα καθώς ήταν μόνο 10 λεπτά μακριά από το μικρό λιμανάκι του st.julian που είμασταν.Εκει ανακαλύψαμε και ένα από τα πολλά καζίνο που βρίσκονται στη Μάλτα ,αλλά δεν μπήκαμε μέσα ,το αφήσαμε για το βράδυ.

Τελικά η ώρα πέρασε και ξεκινάμε ξανά για το ξενοδοχείο.Στη ρεσεπτιον μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη καθώς το τσεκ ιν μας το έκανε μια κοπέλα που είχε μεγαλώσει στην Ελλάδα και ήξερε Ελληνικά ,και μας βοήθησε αρκετά δίνοντας μας πολλές πληροφορίες για το νησί, στα Ελληνικά.

Το ξενοδοχείο ήταν αρκετά καλό με μεγάλα και όμορφα δωμάτια ,και οι καθαριστήρες καθάριζαν καθημερινά όσες μέρες μείναμε.Το μόνο αρνητικό που βρήκα ήταν το ασανσέρ το οποίο δεν λειτουργούσε λόγο εργασιών που γινόντουσαν ,αλλά μικρό το κακό καθώς είμασταν στον τρίτο όροφο και δεν αντιμετωπίσαμε ιδιαίτερο πρόβλημα.Στα συν του ξενοδοχείου ήταν και το σούπερ γρήγορο Ίντερνετ που έπιανε παντού.

Ξεκουραζόμαστε λοιπόν για κανα τρίωρο και με το που πέφτει ο ηλιος ξεκινάμε για την περίφημη περιοχή paceville το οποίο ήταν μόλις 15 λεπτά μακριά με τα πόδια από το ξενδοχοείο μας.Η περιοχή είναι καθαρά νεανική το βράδυ ,με όλα τα μπαρ να είναι ανοιχτά και τις καθημερινες ,παρόλο που ήταν χειμώνας και δεν ήταν τουριστική περίοδος.Κοσμο όπως ήταν αναμενόμενο δεν είχε παρα πολύ ,αλλά κάποια μαγαζιά ήταν γεμάτα σε σημείο που δυσκολευόσουν να βρεις και να κάτσεις.

Ενα από αυτά ήταν και το Native bar το οποίο καθίσαμε για να πιούμε ένα κοκτέιλ.Σημαντικό ρόλο που το συγκεκριμένο μαγαζί ήταν γεμάτο λογικά έπαιξε και η προσφορά που διαφημίζανε , με κάθε κοκτέιλ έπαιρνες και ένα άλλο δώρο.Το κοκτέιλ που πήραμε ήταν από τα ποιο ακριβά του καταλόγου και κόστισε γύρω στα 8€ ,αλλά με την προσφορά μας βγήκε 4€ στον καθένα.Φυσικά δεν το τελειώσαμε ποτε καθώς ήταν τεράστιο 1300ml , και περισσότερο θύμιζε γρανίτα παρα ποτό ,παρόλα αυτά ήταν πολύ ωραίο.

 

Μαζι με το κοκτέιλ παραγγείλαμε και μερικά νάτσος τα οποία ήταν και αυτά με έκπτωση.Γενικα στα περισσότερα μαγαζιά λόγο της μη τουριστικής περιόδου βάζανε αρκετές προσφορές για να προσελκύσουν τον κόσμο. Π.χ. Ένα μπουκάλι βότκα absolute το διαφημιζανε με 35€ σε κάποια μαγαζιά ,ενώ σε αλλά το φαγητό είχε 50% έκπτωση.

Αφού πίνουμε το κοκτέιλ μας ,πάμε να επισκεφτούμε το καζίνο που βρίσκεται λίγα βήματα μακριά από το μπαρ που είμασταν.Στη ρεσεπτιον όπως και στα περισσότερα καζίνο ,μας ζητήσανε να κάνουμε εγγραφή η οποία ήταν δωρεάν όπως και η είσοδος στο καζίνο.Η διαδικασία δεν κρατάει πάνω από 5 λεπτά.Μας δώσανε και κάτι κουπόνια για δωρεάν ποτό και φαγητό αν και δεν τα χρησιμοποιήσαμε.

Το καζίνο αν και δεν ήταν το κεντρικό Καζίνο της Μάλτας ήταν αρκετά μεγάλο με πολλές αίθουσες με φρουτάκια ,ρουλέτα και μπλακ τζακ.Ειχε επίσης και κάποιες αίθουσες για πόκερ αν και ήταν άδειες χωρίς κάποιος να παίζει εκείνη την ώρα.

Προσπερνάμε λοιπόν τα φρουτάκια τα οποία δεν τα χωνεύω καθόλου και πάμε στην Αμερικανική ρουλέτα.Τραπεζια είχε περίπου γύρο στα 8 σε δυο διαφορετικές αίθουσες και το χαμηλότερο ποντάρισμα ήταν 1€ ,ότι πρέπει για μας που παίζουμε για την πλάκα μας μια στο τόσο. 

Καθόμαστε σε ένα από τα πολλά τραπέζια και μετά από 2-3 ωρες παιχνιδιού καταφέραμε να τους πάρουμε ένα αρκετά καλό ποσό για τα δεδομένα μας.Κανουμε cashout και αποχωρούμε γεμάτοι ενθουσιασμό.

 

Για βραδινό πήγαμε σε μια παραδοσιακή Ιταλική πιτσαρία κοντά στο καζίνο.Τρώμε ο καθένας μας από μια πίτσα και πάμε γρήγορα για ύπνο καθώς είμασταν και λίγο κουρασμένοι και δεν είχαμε πολύ όρεξη για ξενύχτι.

Δεύτερη μέρα 
Ξυπνάμε νωρίς γύρω στις εννιά.Πρωινό στο ξενδοχοείο δεν είχαμε πληρώσει ,και δεν υπήρχε κιόλας και λόγος καθώς δίπλα από το ξενοδοχείο βρίσκεται ένα καφέ-ρεστοραν που σερβίρει και μπρεκφαστ σε πολύ οικονομικές τιμές.Εντέλει αποφασίσαμε να μην πάρουμε πρωινό εκεί αλλά στη Βαλέτα στη πρωτεύουσα της Μάλτας μιας και από το st.Julian η απόσταση ήταν σχετικά μικρή με λεωφορείο ,περίπου 20 λεπτά.

 

Φτάνουνε λοιπόν Βαλέτα και καθήσαμε για πρωινό σε ένα παραδοσιακό fast foodάδικο της Μάλτας που ονομάζεται mc Donald's :p (αστειεύομαι) Βασικά πεινάγαμε τόσο πολύ που δεν είμασταν στη φάση να ψάξουμε και πολύ οποτε προτιμήσαμε τα σίγουρα. 

Tips>> Για εύκολη μετακίνηση με τα λεωφορεία κατεβάστε την εφαρμογή google maps ,που απλά εισάγοντας μια περιοχή η ένα αξιοθέατο σου εμφανίζει  αναλυτικά ποιο λεωφορείο να πάρεις ,από που θα το πάρεις και που να κατέβεις κάνοντας ταυτόχρονα και  εκτίμηση χρόνου που θα  φτάσεις.

Η Βαλέτα εξωτερικά μοιάζει με Φρούριο καθώς περιβάλλεται περιμετρικά από ένα τεράστιο ψηλό τοίχο.Η πρώτη εντύπωση μόλις μπήκαμε μέσα από την κύρια πύλη ήταν λες και βρισκόμασταν στην οδό Ερμού της Αθήνας ,καθώς  είχε παρα πολύ κόσμο να περιφέρεται πάνω κάτω.

 

Τα κτίρια ήταν όλα παλαιά , θυμίζοντας αρκετά μεσαίωνα καθώς η πόλη άρχισε να χτίζεται τον 16ο αιώνα με τα περισσότερα κτίρια μην πω όλα ,να είναι από εκείνη την εποχή.

Γενικά η πόλη είναι πολύ μικρή και την γυρνας εύκολα  με τα πόδια καθώς βρίσκεται σε μια περιοχή μικρότερη από ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο και έχει τα πάντα ,όπως εστιατόρια, μνημεία, παραδοσιακά κτίρια, καταστήματα και εμπορικά κέντρα καθώς επίσης μουσεία, φρούρια και υπαίθριες αγορές.

Ύστερα από μια τρίωρη περιπλάνηση στη πόλη γυρνάμε πίσω στο st.Julian για να φάμε. Μιας και μέχρι στιγμής δεν είχαμε φάει κάτι παραδοσιακό ,αυτή την φορά προτιμήσαμε να κάτσουμε σε ένα ρεστοραν που σερβίρει παραδοσιακή Μαλτέζικη κουζίνα.Το εστιατόριο ονομάζεται Gululu και βρίσκεται στο λιμανάκι του st.Julian με θέα τα πολύχρωμα καραβάκια.

 

Το παραδοσιακό φαγητό της Μάλτας είναι κουνέλι με λαχανικά και πατατες ,οποτε αυτό επιλέξαμε και εμείς.
Το φαγητό ήταν νόστιμο ,αν και με το κουνέλι δεν ξετρελαθηκα ,νομίζω το στιφάδο που έχουμε εμείς είναι καλύτερο.Τα λαχανικά αν και δεν μου αρέσουν γενικά , μπορώ να πω ότι ήταν αρκετά νόστιμα.Σε γενικές γραμμές το φαγητό ήταν καλό αλλά όχι σε σημείο να πεις ουαου ,αλλά αυτό μπορεί να οφείλετε και στο ότι είμαστε συνηθισμένη στην Ελληνική κουζίνα και όχι ότι το φαγητό δεν ήταν καλό. Το συγκεκριμένο μαγαζί άλλωστε έχει ψηφιστεί το καλύτερο μαγαζί του 2017 για παραδοσιακή Μαλτέζικη κουζίνα.Απο τιμή πληρώσαμε κάτι λιγότερο από 25€ το άτομο για αυτά που βλέπετε στην παρακάτω φωτογραφία.

 

Μετα το φαγητό πήγαμε στην paceville για κοκτέιλ και ναργιλέ.Το ναργιλάδικο βρίσκεται με το που κατεβαίνεις τα σκαλιά στο δρόμο με τα μπαρ ,ακριβώς  πάνω από το καζίνο.Ο ναργιλές ήταν φοβερός ,είχα καιρό να κάνω τόσο καλό ναργιλέ ,καμία σχέση με αυτά στην Αθήνα.Η τιμή του ήταν στα 10€ και το κοκτέιλ κόστισε κοντά στα 5€.

 

Σιγά σιγά αναχωρούμε για το ξενοδοχείο μας να χαλαρώσουμε ένα τρίωρο για να ξαναβγούμε ξανα το βράδυ ,αυτή την φορά με σκοπό να ξενυχτήσουμε.

Ξυπνάμε ,ετοιμαζόμαστε και πάμε ξανα ,paceville. Καθομαστε πάλι στο Native bar ,η προσφορά της ημέρας ήταν mojito ,οποτε αυτό επιλέξαμε και εμείς.Πινουμε λοιπόν τα κοκτέιλ μας και πάμε ξανα στο καζίνο που βρίσκεται ακριβώς δίπλα.Τελικα δεν ήταν η μέρα μας καθώς τα περισσότερα που κερδίσαμε την προηγούμενη ημέρα τα χάσαμε.

Ξενερωμένοι πάμε να απαλύνουμε τον πόνο μας με ένα μπεργερ ,γενικά το μέρος έχει παρα πολλά μπέργκεραδικα καθώς είναι καθαρά τουριστικό ,τρώμε στα γρήγορα και πάμε σε ένα από τα πολλά κλαμπ που βρίσκονται στη περιοχή. Τα περισσότερα μην πω όλα ήταν άδεια ,το μόνο που είχε κόσμο ήταν το x-club το οποίο πρέπει να είχε κάποιο πάρτυ για Ασιάτες εκείνη την ημέρα. Γενικα δεν έλεγε και πολλά καμία σχέση με τα δικά μας κλαμπ ,δεν μου άρεσε καθόλου ο κόσμος που είχε μέσα ούτε η μουσική. Για αυτό βέβαια μπορεί να ευθύνεται επειδή ήταν και καθημερινή ημέρα ,λογικά Σαββατοκύριακα και φυσικά καλοκαίρι θα είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα. Η μπύρα ήταν πάμφθηνη ,κόστιζε μόνο 3,5€ η corona ,ποτό δεν πήραμε ,γενικά δεν εμπιστεύομαι τα ποτά στα κλαμπ ειδικά όταν ειναι τόσο φθηνά.

Με τα πολλά γυρνάμε 2-3 μαγαζιά ακόμα και αναχωρούμε πίσω στο ξενοδοχείο για να κοιμηθούμε.

Τρίτη ημέρα 
Τελευταία ημέρα ,ξυπνάμε σχετικά νωρίς γύρο στις 10 το πρωί ,το τσεκ ουτ μας έπρεπε να γίνει το αργότερο μέχρι τις 11. Μαζευουμε τα πράγματα μας και πάμε στην ρεσεπτιον.Αφηνουμε τις βαλίτσες μας σε ένα ειδικό δωμάτιο που έχουν γι αυτό το σκοπό και πάμε για την τελευταία μας βόλτα πριν γυρίσουμε Αθήνα. Η πτήση μας αναχωρεί στις 19:25 οποτε έχουμε αρκετό χρόνο στην διάθεση μας.

Μια σκέψη ήταν να πάμε στο περίφημο χωριό του Ποπάυ το οποίο βρισκόταν περίπου 1 ώρα μακριά με το λεωφορείο από το st.Joulian ,αλλά λόγο του ότι η Μάλτα έχει τεράστια κίνηση και τα λεωφορεία πολλές φορές άμα είναι γεμάτα ο οδηγός δεν σου επιτρέπει να ανέβεις ,τελικά αποφασίσαμε να μην το διακινδυνεύσουμε.

Εντέλει πάμε αρχικά για ένα καπουτσίνο και μπρεκφαστ στο καφέ που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το ξενοδοχείο μας. Παίρνουμε από ένα καπουτσίνο ο καθένας και από ένα Σαντουιτς.Οι τιμες πάμφθηνες ,ο καπουτσίνο είχε 1,5€ και το σάντουιτς γύρο στα 3€.

 

Μιας και είχαμε παρα πολύ χρόνο ακόμα στη διάθεση μας λέμε να ξαναπάμε στο καζίνο άλλη μια φορά μήπως γυρίσει η τύχη μας.Τελικα δεν είχα άδικο ,ήταν η μέρα μου ,ότι αριθμό πόνταρα ερχόταν.Τελικα τους πήραμε αυτά που χάσαμε την προηγούμενη ημέρα και αλλά τόσα. Τελικά το ταξίδι στη Μάλτα το βγάλαμε εντελώς τσάμπα ,δεν χαλάσαμε σχεδόν τίποτα από δικά μας λεφτά μόνο τα 60€ για τα αεροπορικά και το ξενοδοχείο. Το συμπάθησα πολύ αυτό το καζίνο τελικά.

Η ώρα πέρασε πάμε στα γρήγορα και τρώμε από μια πίτσα και αναχωρούμε σιγά σιγά για το αεροδρόμιο.Το λεωφορείο ακριβώς στα δεξιά με το που βγαίνεις από το ξενοδοχείο ,κατεβήκαμε σε μια άλλη στάση και από εκεί πήραμε άλλο λεωφορείο για το αεροδρόμιο. Καναμε ακριβώς 1:30ωρα για μια διαδρομή μόλις 10χλμ ,πάλι καλά το είχαμε προβλέψει και ξεκινήσαμε για το αεροδρόμιο 3:30 ωρες πριν την πτήση μας ,κάτι που προτεινουμε να κάνετε και εσείς.

Αυτά λοιπόν για την Μάλτα ,σε γενικές γραμμές αξίζει να πάτε και χειμώνα ,ειδικά σε αυτή την τιμή που πήγαμε εμείς , δεν είδαμε βέβαια πολλά αξιοθέατα ούτε μπήκαμε σε κάποιο μουσείο κτλ  ,άλλωστε τα βαριέμαι λίγο αυτά. Πηραμε όμως μια πολύ ωραία γεύση από τον νησάκι και σίγουρα καποια στιγμή θα το ξανα επισκεφτούμε αυτή την φορά όμως καλοκαίρι για να κάνουμε και τις βουτιές μας.

 

Καλά ταξίδια !!

travelsecrets.gr team !!

Δεν υπάρχουν σχόλια

Greek travelers team. Από το Blogger.