Περιήγηση εκτός

στην περιοχή στον χώρο των υπαίθριων δραστηριοτήτων. Οργανώνει rafting στον Μουγκλενίτσα, διθέσιες πτήσεις αλεξιπτώτου πλαγιάς από το Καϊμακτσαλάν, μαθήματα σκι στο χιονοδρομικά και άλλα. Τηλεφωνήστε του (6977248581) αν έχετε σκόπό να νιώσετε λίγη αδρεναλίνη. Και συγχρόνως θα γνωρίσετε έναν ωραίο τύπο (μέσα και έξω!), ο οποίος δεν μιλάει πολύ παρά μόνο όταν πρέπει, αλλά είναι πολύ υπεύθυνος σε ότι κάνει και σοβαρός. Τον είχα γνωρίσει το 1995 (κάπου εκεί), όταν είχα πάει να κάνω πτήση στο Καϊμακτσαλάν, στραβάδι εγώ τότε στο παραπέντε (και μάλλον ακόμη στραβάδι είμαι). Μόλις απογειώθηκε και όντας ακόμη κοντά στην πλαγιά, κατέρρευσε  το 80% της πτέρυγάς του από ισχυρό θερμικό. Ήταν και τα αλεξίπτωτα εκείνης της εποχής, άστα να παν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ψυχραιμία με την οποία αντιμετώπισε το περιστατικό και την ταχύτητα με την οποία επανέφερε την πτέρυγα σε πτήση. Κάντε μια διθέσια πτήση με τον Τάσσο (κάπου στα 45€ κοστίζει) και θα σας μείνει αξέχαστη.

Λίγα χμ πιο κάτω και πριν την διασταύρωση για χιονοδρομικό, είναι το αναρριχητικό πεδίο της «Δροσιάς». Υπάρχουν πάνω από δέκα διαδρομές σε ασβεστόλιθο και τις «άνοιξε» ο συμμαθητής μου ο Βαγγέλης ο Γαλάνης, εκπαιδευτής ορειβασίας και ένας από τους καλύτερους έλληνες αναρριχητές και ορειβάτες.

Στρίβουμε δεξιά για χιονοδρομικό και σε λίγο συναντάμε στα αριστερά μας τη λίμνη Βεγορίτιδα. Ήταν κάποτε 64 τ. χμ. με μέγιστο μήκος 25 χμ και πλάτος 7 χμ., το δε μέγιστο βάθος της ήταν 81 μέτρα. Τα παραλίμνια χωριά ήταν η Άρνισσα, ο Άγιος Παντελεήμων, η Περαία, η Βέγορα, το Φαράγγι. Και μέχρι σήμερα τουλάχιστον, δεν ανήκει σε μοναστήρι! Αυτές ήταν οι διαστάσεις της λίμνης κάποτε. Σήμερα έχει συρρικνωθεί αρκετά.

Από αυτόν τον δρόμο, μπορείτε να επισκεφτείτε και το Νυμφαίο της Φλώρινας. Γι αυτό όμως θα αναφερθούμε αναλυτικά στα κείμενα για την περιοχή της Φλώρινας.

Διασταύρωση Παλιού Αγίου Αθανασίου. Δεκαέξι χμ από δω είναι το χιονοδρομικό και ενάμιση χμ ο Άγιος Αθανάσιος, όπου πρέπει να πάτε, φυσικά. Το είπαν «η Αράχοβα του Βορρά». Δεν ξέρω αν ο τίτλος είναι τιμητικός ή όχι, αλλά αυτό που είδα στ μάτια μου, δεν το πίστευα! Από την προηγούμενη διετία που είχα να επισκεφτώ το χωριό, αυτό διπλασιάστηκε. Είναι ένα χωριό που είχε εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του, οι οποίοι μετακόμισαν λίγα χμ πιο κάτω. Όταν ιδρύθηκε και λειτούργησε το χιονοδρομικό, μιας και ο εγκαταλειμμένος οικισμός ήταν ο πιο κοντινός σ αυτό, απόκτησε αξία κάθε μέτρο γης μεγαλύτερη από το να το χες στρώσει με εκατόευρα. Κατεδαφίστηκαν σχεδόν όλα τα παλιά κτίσματα και τη θέση τους πήραν νέα, σε παραδοσιακό στυλ, που είναι όλα ξενώνες , εστιατόρια  και μαγαζιά. Ή σχεδόν όλα. Είναι το χωριό-ξενώνας. Και η ονομασία Παλιός Άγιος Αθανάσιος, μοιάζει να είναι κατ΄ ευφημισμόν!

Το καλοκαίρι στο χωριό κυκλοφορούν μόνο εργάτες και εργολάβοι και μόλις κρυώσει ο καιρός και ...τραβιέται το τζάκι, αρχίζουν να έρχονται επισκέπτες. Την δε περίοδο που λειτουργεί το χιονοδρομικό, έχει πολύ κόσμο κάθε μέρα.

Και δεν τα αναφέρω αυτά με αρνητική διάθεση. Μακάρι όλοι οι νεοεγερθέντες οικισμοί να ήταν έτσι όμορφοι. Δοκιμάσαμε το φαγητό στις ταβέρνες «Καλύβα» (23810-32060) και «Καταφύγιο» (23810-31883) και τα βρήκαμε πολύ καλά. Εκείνο όμως που έκανε τη διαφορά στον Άγιο Αθανάσιο, ήταν η διαμονή μας στο υπέροχο Chalet Hotel  spa Miramonte (23810-39904, www.miramonte.gr). Όμορφο κτήριο, πολύ καλά δωμάτια, εντυπωσιακά spa και καλό φαγητό. Έστω και για καφέ ή ποτό, να το επισκεφτείτε.

Φυσικά, ούτε από δω φύγαμε χωρίς να δούμε φαστφουντάδικο με άσχημες φωτεινές επιγραφές. Αλίμονο τώρα. Πως θα νιώσουμε ότι είμαστε εντός των συνόρων...

Πάμε ξανά προς χιονοδρομικό. Για μηδενίστε παρακαλώ μόλις βγείτε στον κεντρικό δρόμο.  Πεντέμισι χμ αφότου βγήκατε από το χωριό στον κεντρικό δρόμο, θα δείτε αριστερά σας έναν χωματόδρομο. Είναι μια καλή μικρή διαδρομή για όσους έχετε 4χ4 για να επιστρέψετε στον Π. Άγιο Αθανάσιο. Στα 8 χμ και δεξιά σας, στη θέση «Κερασιές», είναι η απογείωση για τα αλεξίπτωτα πλαγιάς και τα αιωρόπτερα. Από δω θα σας απογειώσει ο Πριβαρτιτσάνης αν θελήσετε (να θελήσετε!) να κάνετε διθέσια πτήση. Πολύ «κυριλέ» απογείωση: χορταράκι, ιδανική κλήση, μεγάλος διάδρομος . Και προσγείωση; Αεροδρόμιο! Αυτό της Παναγίτσας που κατασκευάστηκε απο την αερολέσχη Έδεσσας, η οποία το αξιοποιεί δεόντως: ανεμόπτερα, πύργος ελέγχου (!) και ξενοδοχείο παρακαλώ, το οποίο ανήκει στη λέσχη.

Στα 10,5 χμ (από κει που μηδενίσατε λέμε), υπάρχει αριστερά σας ένας χωματόδρομος που πάει στο ρέμα του Φλώρου. Υπάρχουν εδώ 11 μικρά καταρρακτάκια και μπορείτε να κάνετε μια ωραία πεζοπορία. Κι αν είναι και Ιούνιος, θα βρείτε και πολλές αγριοφράουλες. Να μην τις ξεριζώνετε, παρά να τρώτε μόνο τον καρπό. Εδώ είναι και το καταφύγιο του φυσιολατρικού ομίλου Εδέσσης, στα 1680 μέτρα υψόμετρο, το οποίο δεν διαχειρίζεται κάποιος, αλλά μπορείτε να μείνετε μέσα ίσα για να προστατευτείτε από τυχόν αντίξοες καιρικές συνθήκες.

Στο 13,5 χμ θα βρείτε δεξιά σας τον δρόμο που πηγαίνει προς Καρυδιά. Κερασιά και Έδεσσα. Είναι μια καλή πρόταση να επιστρέψετε από εδώ στην Έδεσσα, όχι όμως την περίοδο του χιονιού, γιατί δεν καθαρίζετε επαρκώς, μιας και ο κύριος δρόμος προς χιονοδρομικό είναι αυτός που μέχρι τώρα ακολουθήσαμε.

Στο 16χμ φτάσαμε στο χιονοδρομικό, όπου και το σαλέ, το οποίο είναι ανοικτό όλο το χρόνο και προσφέρει καφέ, φαγητό και ποτό. Έχει και επτά μινι σουίτες για να μείνει κανείς. Η αλήθεια είναι ότι το όλο στήσιμο του σαλέ και η μοντέρνα αρχιτεκτονική του, δεν μου έκατσαν και πολύ καλά στο μάτι, εδώ στα 2050 μέτρα . Αλλά εγώ είμαι και «βλάχος» και το μάτι μου έχει συνηθίσει στην πέτρα και το ξύλο, το οποίο και προτιμώ φυσικά. Στην περίοδο λειτουργίας του χιονοδρομικού, οι τιμές των δωματίων ξεκινούν από τα 260€, ενώ όταν δεν έχει χιόνι, κατεβαίνει στα 100€ και ακόμη παρακάτω.

Το χιονοδρομικό είναι καλά οργανωμένο. Έντεκα συνολικά πίστες για όλα τα γούστα, πολλά χιλιόμετρα και σε μεγάλο υψόμετρο. Και όταν ο καιρός δεν μας κάνει το χατήρι, υπάρχει τεχνιτή χιόνωση να βοηθάει τους σκιέρ και τους snowboarders να γλιστρούν στο χιόνι κι όχι στο χώμα!

Υπάρχει όμως και υπέροχη πίστα για τα snowmobiles, τα μηχανάκια του χιονιού, που τα έχει ο Γιάννης ο Κοτανίδης, ένας απ΄τους πρωτεργάτες της δημιουργίας του χιονοδρομικού κέντρου. Ο Γιάννης προπορεύεται και εσεις με το ταίρι σας, οδηγώντας το διθέσιο μηχανάκι, τον ακολουθείτε, μέχρι την ψηλότερη κορυφή του βουνού, στα 2524 μέτρα ! Εδώ είναι και το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, που συνήθως καλύπτεται απο χιόνι και κρυστάλους λόγω υψομέτρου, δημιουργώντας μια μαγική εικόνα.

Ο Γιάννης θα σας ξεναγήσει εδώ και θα σας εξηγήσει τα πάντα, τόσο για την περιοχή που βρίσκεστε, όσο και για όλα τα γύρω βουνά που -αν δεν εχει ομίχλη- βλέπετε (6936-815025 και 23810-26609)

Εδώ μπορείτε να έρθετε -αν το snowmobile σας φαίνεται δύσκολο, που δεν είναι- και με το snowbus, που εδρεύει κι αυτο δίπλα απ΄το σαλέ και κάνει την ίδια ακριβώς εκδρομή προς τον Προφήτη Ηλία.

Επιστροφή προς Έδεσσα, αλλά  στρίβουμε για Παναγίτσα για να πάμε από τον παλιό δρόμο. Αξίζει τον κόπο, γιατί στην Παναγίτσα υπάρχουν τρία ενδιαφέροντα πράγματα: το εστιατόριο «Πέτρινο» (23810-34033), το εργαστήριο γλυκών και μαρμελάδων της συμπαθέστατης κυράς Ανάστως (23810-34168) και το Leventis Art suites (23810-34141).

Στο Πέτρινο, εκτός από τον συμπαθητικό χώρο του εστιατορίου, θα σας υποδεχτεί ο μάγειρας, ο κύριος Νίκος, ο οποίος έχει βραβευτεί πολλές φορές για την μαγειρική του. Ελληνικές & Σμυρνέίκες συνταγές απο σουτζουκάκια, λαχανοσαρμάδες αυγολέμονο, ντόπιοι "γίγαντες" αλλά και γουρουνόπουλο σούβλας - ζυγούρι σταμνάτο - κοντοσούβλι.

Και στο πίσω μέρος του εστιατορίου, η κυρά Ανάστω. Εκείνη κι ο αδερφός της, ανεβαίνουν στα 2000 μ. υψόμετρο και μαζεύουν φρούτα του δάσους για να φτιάξει τα προϊόντα της. Δεν μπορούν να μαζέψουν μεγάλες ποσότητες για να καλύψουν όλη τη ζήτηση, αλλά «μας φτάνουν παιδί μου. Δεν ζητάμε να γίνουμε και πλούσιοι». Σμέουρο, φραγκοστάφυλο, βατόμουρο, κεράσι, σύκο, κολοκύθι,  μύρτιλο (blouberies τα λεν οι Ευρωπαίοι), μασούρα, σπαθέλαιο (βάλσαμο), είναι οι λέξεις-κλειδιά της Ανάστως). Χωρίς συντηρητικά φυσικά.  Που μας είπε και πως προέκυψε και το όνομα «Παναγίτσα»: οι κάτοικοι του χωριού είναι πόντιοι προερχόμενοι από την επαρχία Αργυρούπολης του Πόντου. Όταν εγκαταστάθηκαν εδώ και έπρεπε να βαφτίσουν το χωριό, ο καθένας ήθελε να βγάλει το χωριό του κι άκρη δε βρίσκανε. Ε, κάποιος πιο ψύχραιμος πρότεινε να βγάλουν το όνομα της Παναγίας και βρέθηκε η λύση. Μας κέρασε ένα λικέρ δικό της  η Ανάστω και αποχαιρετισθήκαμε, δίνοντας ραντεβού για το εγγύς μέλλον.

Στην Παναγίτσα πρόσφατα, ήρθε κι επένδυσε ο κ. Λεβέντης κι έφτιαξε ένα ξενοδοχείο που όμοιό του δεν έχω ξαναδεί. Είναι το LEVENTIS ART SUITES,  ένα τουριστικό κατάλυμα που σε εντυπωσιάζει αμέσως . Δημιουργήθηκε ένας  «χώρος θεατρικός, αφηγηματικός» όπως λέει κι ο ίδιος, από 3 αρχιτέκτονες και έναν γεωπόνο (που είναι η οικογένεια των ιδιοκτητών) καθώς και ενός φίλου τους ζωγράφου, του Μ. Πολυμέρη. Εννέα διαφορετικές σουίτες, με τοίχους από γλυπτά και ζωγραφιές, μουσείο τέχνης, συνεδριακό χώρο, μουσείο φωτογραφικών μηχανών (μιλάμε για χιλιάδες). Οι τιμές κυμαίνονται, ανάλογα την περίοδο και την επιλογή της σουίτας, από 220 ως 350 € ανά διανυκτέρευση. Και η θέση επίσης του ξενοδοχείου με την θέα που έχει, καταγράφεται στα πλεονεκτήματά του.

Εδώ νομίζω ότι πρέπει να κλείσει η μέρα σας από πλευράς περιήγησης. Αύριο θα πάμε στο Λουτράκι, στο Πόζαρ.

Οι ιαματικές πηγές στο Λουτράκι, ανακηρύχθηκαν ως τέτοιες το 1920. Όμως πολλούς αιώνες πριν πρόσφεραν στους ανθρώπους τις ιαματικές τους ιδιότητες. Λέγεται ότι τις χρησιμοποιούσε κι ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν υπάρχουν όμως σαφή στοιχεία γι αυτό. Και ο μύθος έχει συνδέσει με πολλά πράγματα τον μεγάλο στρατηλάτη. Ε, δεν θα ναι κι όλα αλήθεια.

Οι πηγές έχουν παροχή 650 κυβικά μέτρα την ώρα και θερμοκρασία 37 με 38^ο Κελσίου. Κι αυτό το αισθάνεσαι καλύτερα όταν έχει τριγύρω χιόνι και είσαι βουτηγμένος μέσα στα ζεστά νερά του Πόζαρ. Απίθανη αίσθηση. Στο χωριό λειτουργούν ξενώνες με συνολική δυναμικότητα 200 κλινών. Άλλα καλά, άλλα χάλια. Γι αυτό είμαστε εδώ. Να σας προτείνουμε τα καλύτερα. Στις σελίδες μας δεν θα βρείτε κατάλυμα με κακή αναλογία ποιότητας τιμής, γιατί αυτά, ακόμη κι αν μας προσφέρουν χρηματικό αντίτιμο, δεν τα καταχωρούμε!

Η γύρω περιοχή είναι ενδιαφέρουσα από πλευράς ορεινού τοπίου. Πεζοπορικά μονοπάτια, μικροί καταρράκτες και σπήλαια. Δεκαπέντε σπήλαια έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή με μεγάλο ενδιαφέρον. Επισκεφτείτε το οργανωμένο και με ξεναγό που είναι κοντά στα λουτρά. Έχουν βρεθεί κεραμικά όστρακα της νεολιθικής εποχής (4000 π.Χ.), λίθινα εργαλεία της ίδιας περιόδου , αλλά και λίθινη αιχμή βέλους της μεσαιολιθικής εποχής (12000 π.Χ.) . Υπάρχουν ακόμη βραχογραφίες που αναπαριστούν ανθρώπους με τεράστια χέρια, ως τις πατούσες.