Ένα αστέρι γεννήθηκε
Τέλος Νοέμβρη. Ίσως η καλύτερη περίοδος να ταξιδέψεις στην ορεινή Ελλάδα.
Οι ζωγραφικές συνθέσεις που προκαλούν οι αλλαγές στα χρώματα των φύλλων, είναι πηγή έμπνευσης ζωγράφων. Και φωτογράφων. Ο φίλος Βασίλης Συκάς, ένας απ΄τους καλυτέρους Έλληνες φωτογράφους τοπίου, τον Νοέμβρη «γράφει» χιλιάδες χιλιόμετρα.
Έχει κι ένα μειονέκτημα όμως η εποχή: μιας και τα δένδρα αρχίζουν να γυμνώνονται σιγά-σιγά και αφού τα χιόνια δεν έχουν εμφανιστεί ακόμη, οι ασχήμιες της ανθρώπινης παρέμβασης είναι εκτεθειμένες ...
Είκοσι χιλιόμετρα μετά την Κατερίνη, και πλησιάζω στο Ελατοχώρι, το νέο. Το είχα δει στο διαδίκτυο, μόνο σκεπασμένο με χιόνι ή φωτισμένο και σούρουπο, κι αυτό πάντα με κάνει καχύποπτο ότι κάτι πάμε να κρύψουμε εδώ!
Και όντως, το νέο χωριό δεν είναι όμορφο. Όπως κάθε κοινό ελληνικό χωριό. Η θέση του βέβαια, είναι πολύ καλή. Ένα μπαλκόνι είναι με θέα στον κάμπο και στη θάλασσα!
Δύο χιλιόμετρα πριν το Ελατοχώρι, μια ξύλινη πινακίδα γράφει «Ινδιάνικο Χωριό» ! Σταματώ
στην άκρη του δρόμου και πάω να δω τις ινδιάνικες σκηνές, τα κάρα και τις διάφορες επιγραφές, που φαίνονται άλλωστε απ΄το δρόμο.
Η πινακίδα γράφει «ΤΖΟΜΑΚΟΥΑ» κι ένας τύπος ντυμένος ινδιάνικα με καλωσορίζει.
Είναι ο Johny, ο ιδιοκτήτης και δημιουργός του καταυλισμού. Εντυπωσιάστηκε από τις ινδιάνικες ταινίες που έβλεπε μικρός, μετά ταξίδεψε ως ναυτικός σ΄όλο τον κόσμο. Πήγε και γνώρισε φυλές ινδιάνων και ασπάστηκε την κουλτούρα τους. Και τώρα ήρθε εδώ στο Ελατοχώρι, προσπαθώντας να δημιουργήσει την ...ελληνική ινδιάνικη κοινότητα!
Έντεκα σκηνές έχει κατασκευάσει ο Johny, στις οποίες μπορεί να μείνει κανείς δωρεάν. Έχει όμως και ταβέρνα στον χώρο που φτιάχνει φαγητό και καφέ, αλλά και αλογάκια, για να κάνουν βόλτα τα παιδιά και οι μεγάλοι, στο δάσος, δίπλα του (τηλ. 6979-948333).
Η αλήθεια είναι, ότι η όλη αισθητική του ινδιάνικου καταυλισμού, δεν μου άρεσε. Ούτε η ιδέα της συνύπαρξης των Πιέριων Μουσών με τα ινδιάνικα αντίσκηνα. Τα παιδάκια σας όμως, θα ευχαριστηθούν τη βόλτα με τα άλογα του Johny...
Μπαίνω στο Ελατοχώρι και γυρίζω στις γειτονιές του. Όπως σε κάθε καινούργιο τουριστικό
προορισμό, που δέχεται ξαφνικά και απρογραμμάτιστα επισκέπτες, έτσι κι εδώ υπάρχουν τα στοιχεία που σου προκαλούν μειδίαμα. Μια φωτεινή επιγραφή γράφει: «ποτά-τσιγάρα-καρύδια-είδη ski» !!
Ένα χιλιόμετρο δίπλα όμως, είναι το Παλιό Ελατοχώρι. Εδώ τα πράγματα αλλάζουν εντυπωσιακά. Ονομαζόταν παλιά Σκουτέρνα, από τα σκουτιά (υφάσματα). Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, λειτουργούσε εκεί εργαστήριο για την επεξεργασία υφασμάτων, από όπου και η ονομασία. Την ίδια περίοδο λειτούργησαν αλευρόμυλοι και έγιναν σημαντικά αρδευτικά έργα. Το 1928 το χωριό έλαβε την ονομασία Ελατούσα και ένα χρόνο μετά Ελατοχώρι, από τα έλατα στην περιοχή .
Το χωριό πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος κατά την περίοδο της Ναζιστικής Κατοχής. Έτσι, 32
κάτοικοι του Ελατοχωρίου εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στις 27 Ιανουαρίου του 1944. Στη μνήμη τους ανεγέρθηκε αργότερα το μνημείο με τα ονόματα των εκτελεσθέντων.
Στη δεκαετία του ' 50 εξαιτίας κατολισθήσεων και λόγω της αύξησης του πληθυσμού, το χωριό μεταφέρθηκε στην τοποθεσία όπου βρίσκεται σήμερα.
Εδώ αναπτύχθηκαν και συνεχίζουν να αναπτύσσονται οι τουριστικές υποδομές, που φιλοδοξούν να προσελκύσουν επισκέπτες, τόσο για το χιονοδρομικό κέντρο που βρίσκεται 8 χιλιόμετρα πιο πάνω, όσο και όλους εκείνους που αγαπούν τις ορεινές περιοχές της Ελλάδας.
Το πρωί της επόμενης, παίρνω το δρόμο προς χιονοδρομικό. Στα 3,5 χιλιόμετρα απ΄ το χωριό, υπάρχει χωματόδρομος στ΄αριστερά και η πινακίδα γράφει : «ΝΙΚΟΛΑ ΠΗΓΑΔΙ-ΑΛΟΓΟΠΟΡΟ», δείχνοντας αριστερά και «ΜΠΑΡΑ-ΠΑΠΑ ΧΩΡΑΦΙ» προς τα δεξιά.
Παίρνω το χωματόδρομο στ΄αριστερά. Στα 700 μέτρα από την άσφαλτο, υπάρχει ένας χώρος
αναψυχής του δασαρχείου, με παγκάκια τραπέζια και τα σχετικά. Συνεχίζοντας, στα 1600 μέτρα από την άσφαλτο, υπάρχει πινακίδα που λέει «ΣΩΤΗΡΗ ΡΕΜΑ» και δείχνει δεξιά. Κατεβαίνω από το αυτοκίνητο και παίρνω το μονοπάτι. Στα 200 μέτρα, ένας ωραίος καταρράκτης, μέσα στις οξιές , και ένα ξύλινο γεφυράκι μπροστά του, να σταθείς να τον παρατηρήσεις.
Ο χωματόδρομος συνεχίζει, αλλά ο στόχος της ημέρας είναι να πάω στο ορειβατικό καταφύγιο του ΣΕΟ Κατερίνης, που είναι στα 1680 μέτρα
Πήγα πρώτα μια βόλτα μέχρι το χιονοδρομικό, μιας και απείχε μόνο 4 χιλιόμετρα, αν και ήξερα ότι δεν έχει χιόνι. Στην κορυφή του βέβαια, μια «πασπάλα» την είχε ρίξει.
Τα περισσότερα χιονοδρομικά, όταν δεν έχει χιόνι είναι άσχημα. Αποκαλύπτονται όλες οι
προχειρότητες και οι κακοτεχνίες. Εδώ τα πράγματα είναι υποφερτά, εκτός απ΄τις καλύβες -δίπλα στο σαλέ- οι οποίες πουλάνε στη διάρκεια λειτουργίας του κέντρου, διάφορα. Και καλά κάνουν, αλλά καλύβες από νοβοπάν βρε παιδιά; Δίπλα στο δάσος των ...μουσών; Δυο περιποιημένες καλύβες με κορμούς δένδρων, δεν μπορείτε να κατασκευάσετε; Και μου είπαν και ότι το χιονοδρομικό ανήκει στον Δασικό Συνεταιρισμό !
Επιστροφή στο Ελατοχώρι και συνέχεια στο δρόμο για Κατερίνη. Σε πέντε λεπτά, είμαι στο χωριό Ρητίνη.
Απέναντι ακριβώς από το δημοτικό σχολείο του χωριού, έχει δρόμο με πινακίδα προς Σαρακατσάνα. Ακολουθώ συνεχώς τις πινακίδες αυτές, με προορισμό το καταφύγιο του ΣΕΟ,
που μου είπαν ότι μόνο στο τελευταίο χιλιόμετρο αλλάζεις δρόμο για καταφύγιο.
Λίγα χιλιόμετρα μετά, πάνω σε μια στροφή, βρίσκω ένα κιόσκι, από αυτά που συνήθως κατασκευάζουν τα Δασαρχεία, για ξεκούραση και αγνάντιο. Κατεβαίνω για τσιγάρο (έχουμε βλέπεις και πολλά κουσούρια!). Περιφέροντας τη ματιά μου σαν κατασκοπευτικό τηλεσκόπιο, πέφτω πάνω σε έναν καταρράκτη τεράστιο. Είναι απέναντί μου, αρκετά μακριά και θα ΄ναι καμιά ογδονταριά μέτρα!!
Κάπου στα 1500 μέτρα, αρχίζει το χιόνι. Ανάμεσα σε πεύκα και οξιές, το τοπίο είναι απίθανο! Ένα χιλιόμετρο πριν το καταφύγιο, αφήνω τ΄αυτοκίνητο και πάω με τα πόδια. Όλα κάτασπρα...
Την θεϊκή ηρεμία, διακόπτει ο ήχος πετρελαιοκίνητου αυτοκινήτου. Ένα φορτηγό με γερανό (ή παπαγάλο, αν προτιμάτε), φορτώνει κούτσουρα. Και πριν προλάβω να ρωτήσω πόσο μακριά είναι το καταφύγιο, φάνηκε στα 200 μέτρα η στέγη του.
Καλοδιατηρημένο φαίνεται. Έχει 100 κρεβάτια και η θέση του λέγεται «Σαρακατσάνα». Είναι
στα 1680 μέτρα και ανήκει στον ΣΕΟ Κατερίνης . Η Vodafone έχει καλό σήμα στο καταφύγιο, ενώ 200 μέτρα πριν, καθόλου. Η cosmot;e δεν ξέρω, αλλά δεν μου ΄τυχε και πουθενά να πιάνει η Vodafone και να μη πιάνει η Cosmote !!!
(τηλ. ΣΕΟ Κατερίνης: 23510-31311 & 23510-37866).
Το πιο ωραίο όμως, είναι η θέα από δω ψηλά! Τα περισσότερα ορειβατικά καταφύγια έχουν ωραία θέα, αφού είναι ψηλά στο βουνό (όχι όλα), αλλά αν στο βάθος βλέπεις και θάλασσα, το πράγμα γίνεται καλύτερο...
Κουρασμένος πια, στην επιστροφή μου στο Παλιό Ελατοχώρι, μπαίνω για φαγητό στο
«Τζιβαέρι», 50 μέτρα από το Vaela Pallas. Μετά τη θέα απ΄το καταφύγιο, είναι το καλύτερο που μου συναίβει σήμερα! Το φαγητό απίθανο, το μαγαζί ευχάριστο και με πολύ καλή θέα. Ένα μεγάλο τζάκι στη μέση, μοιράζει την αισθητική ζεστασιά της φλόγας, σε όλους τους θαμώνες. Ο σεφ, ο Νίκος, είχε τελειώσει τα μαγειρέματα και πήγε στο πόστο του dj. Λες και του τα έκανα παραγγελιές τα τραγούδια . Καλή ελληνική rock και Καββαδίας και ...όλα τα λεφτά! Πρώτη φορά ένιωσα την ανάγκη, βγαίνοντας από εστιατόριο, να πω στο αφεντικό «συγχαρητήρια για το μαγαζί σας»! Νομίζω ότι το Τζιβαέρι (που είναι και το όνομα του ιδιοκτήτη), είναι από μόνο του λόγος να
πας στο Παλιό Ελατοχώρι ... (τηλ. 23510-82544).
Κοντινές εκδρομές
Εκτός από την ανάβαση στο χιονοδρομικό και τις εκδρομές με 4χ4 στα Πιέρια, κοντινές εκδρομές που μπορείτε να κάνετε με βάση το Παλιό Ελατοχώρι, είναι:
- - προς τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας, πηγαίνοντας προς Ριζώματα και μετά στον κόμβο Βεροίας δεξιά. Θα χρειαστείτε περίπου 40 λεπτά οδήγησης.
- - Άλλη τόση διάρκεια οδήγησης, θα χρειαστείτε για να πάτε στο αρχαίο Δίον, κοντά στο
Λιτόχωρο. Πρόκειται προφανώς, για έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα. Εκεί κοντά δε, είναι και το Λιτόχωρο, η Μονή του Αγίου Διονυσίου, ο Ενιπέας ποταμός. Είστε ήδη στον Εθνικό Δρυμό του Ολύμπου και στο βουνό των Θεών !
- - Στη λίμνη του Αλιάκμονα με κατάληξη το Βελβεντό. Πάλι προς Ριζώματα και το δρόμο για Κοζάνη. Σε 30 λεπτά περίπου, θ΄ αρχίσετε να βλέπετε από -σχετικά ψηλά- τη λίμνη του Αλιάκμονα και σε μια ώρα περίπου, θα είστε Βελβεντό. Εδώ θα δείτε τους καταρράκτες του «σκεπασμένου», δίπλα στη μικρή κωμόπολη και θα φάτε νόστιμα φαγητά στον Βασίλη, στην πλατεία, στο «Εν Βελβενδώ».
- - Αν είναι καλοκαίρι και δεν έχει γενικώς χιόνια, διαθέτετε δε όχημα 4χ4, να πάτε μια πολύ ωραία εκδρομή από δω στο Φλάμπουρο, και μετά περνώντας από το καταφύγιο του ΕΟΣ Κοζάνης θα φτάσετε στο χωριό Καταφύγι, πάνω απ΄το Βελεβεντό. Είναι από τα ψηλότερα ελληνικά χωριά, στα 1400 μέτρα πάνω απ΄τη θάλασσα. Πρόκειται για δασωμένο οροπέδιο, που σου δημιουργεί ευχάριστη διάθεση. Το χωριό, δεν είναι τίποτε σπουδαίο ως οικισμός, αλλά θα φάτε καλά κοψίδια στου Ζορμπά στην πλατεία.
Κάπου μετά το 2003, ένας καινούργιος ορεινός προορισμός «γεννήθηκε» στην Ελλάδα. Και διεκδικεί με αυξημένες πιθανότητες, μερίδιο ισχυρό από τους προϋπάρχοντες διάσημους προορισμούς.
Η γεωγραφική του θέση, είναι το μεγάλο του όπλο...










