Η λίμνη Κερκίνη βρίσκεται στον Νομό Σερρών και δημιουργήθηκε το 1932 με φράγμα κοντά στο χωριό Λιθότοπος, από τα νερά του ποταμού Σρτυμόνα. Ο Στρυμόνας πηγάζει από τη Βουλγαρία και έχει συνολικό μήκος 410 χιλιόμετρα περίπου. Το σημερινό της μέγεθος η λίμνη το απέκτησε το 1982, όταν εγκαινιάστηκε το καινούργιο φράγμα στον Λιθότοπο. Η επιφάνειά της έτσι έγινε πολύ μεγαλύτερη και είναι περίπου 50000 στρέμματα το φθινόπωρο, όπου τα νερά έχουν υποχωρήσει από την μεσολάβηση της καλοκαιρινής ανομβρίας και το πότισμα του κάμπου, μέχρι και 72000 στρέμματα την Άνοιξη. Η μεταβολή της στάθμης της είναι μέχρι και 4,5 μέτρα . Και η μεταβολή της στάθμης μεταξύ Φθινοπώρου και Άνοιξης, δεν είναι χωρίς συνέπειες για τον βιότοπο. Φωλιές πουλιών καταστρέφονται, μέρος του παραποτάμιου δάσους υποβαθμίζεται, αν η παραμονή των δένδρων στο νερό είναι μεγαλύτερη της κανονικής, τα καταφύγια των ψαριών, οι καλαμώνες εξαφανίζονται. Όπως και να χει , ο βιότοπος που δημιουργήθηκε με ανθρώπινη παρέμβαση, δίνει την αίσθηση παραδεισένιου τοπίου, εξυπηρετώντας και το
ανθρωπογενές και το φυσικό περιβάλλον. Και η Κερκίνη είναι ένας από τους 11 υγροβιότοπους στην Ελλάδα μου προστατεύεται από την συνθήκη Ραμσάρ. Μια σειρά από παράγοντες, όπως το μικρό σχετικά βάθος, η υψηλή παραγωγικότητα και η θέση της σε σχέση με τους διαδρόμους που
χρησιμοποιούν τα μεταναστευτικά πουλιά, που σε άλλες λίμνες δεν υπάρχουν, καθιστούν την Κερκίνη ένα σημαντικότατο οικοσύστημα. Περισσότερα από 300 είδη πουλιών έχουν καταγραφεί στην περιοχή και μάλιστα κάποια από αυτά κινδυνεύουν με εξαφάνιση, όπως ο αργυροπελεκάνος, η λαγγόνα και η νανόχηνα. Και στην «πλάτη» της λίμνης, στο όρος Μπέλες, έχουν τις φωλιές τους σπάνια είδη αρπακτικών πτηνών: βασιλαετός, χρυσαετός, πετρίτης, στικταετός, θαλασσαετός, κραυγαετός. Υπάρχουν δε στην γύρω περιοχή, πολλά -απειλούμενα και μη- θηλαστικά: βίδρα, ζαρκάδι, τσακάλι, λύκος, αγριόγατα. Σημαντική είναι και η ιχθυοπανίδα, με καταγραμμένα περισσότερα από είκοσι πέντε είδη ψαριών, με κυριότερο -κυρίως για τους ψαράδες- το γριβάδι.
Η λίμνη Κερκίνη, μπορεί να πει κανείς ότι είναι και ο τόπος των βουβαλιών για τη χώρα μας. Το
κοπάδι που ζει εδώ, ξεπερνάει ως αριθμός το 80% του συνολικού αριθμού της χώρας. Βουβάλια υπήρχαν εδώ από την αρχαιότητα. Από την άνοιξη και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, τα συναντάς συνήθως μέσα στο νερό, προστατεύοντας το σώμα τους από τον μεγάλο αριθμό εντόμων που αναπτύσσονται στις λίμνες.
Ευεργετική είναι η ύπαρξη της λίμνης και για την γεωργική παραγωγή: αρδεύεται η πεδιάδα των Σερρών, δίνει μεροκάματο στους ψαράδες με την μεγάλη παραγωγή ψαριών, αποτελεί ένα ανεξάντλητο επιστημονικό εργαστήρι αλλά και χώρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για τους μαθητές των σχολείων, που καταφτάνουν εδώ από όλη τη χώρα.
Ποια όμως ανθρώπινη παρέμβαση, θα μπορούσε να μην εμπεριέχει και αρνητικές συνέπειες; Τόσο την περίοδο του ποτίσματος και της καλοκαιρινής ξηρασίας που τα νερά πέφτουν, όσο και το σχετικά μεγάλο ύψος του φράγματος που το χειμώνα και την άνοιξη αυξάνει σημαντικά το ύψος νερού της λίμνης, δημιουργεί μια σειρά από αρνητικές συνέπειες. Το οικολογικό όμως «ισοζύγιο», είναι σαφώς θετικό. Και η οικοτουριστική μορφή που έχει πάρει η περιοχή, είναι ενθαρρυντική για τα μελλούμενα.









