Νυμφαίο
Μόλις είχαν πέσει τα πρώτα χιόνια του φετινού χειμώνα . Μπαίνοντας στο χωριό έμεινα να κοιτάω χαζεμένος από την ομορφιά, τόσο, που δεν είχα καμιά όρεξη να αρχίσω να φωτογραφίζω. Καθόλου στημένος δεν ήταν λοιπόν ο διαγωνισμός, που ανέδειξε το χωριό σαν το δεύτερο πιο όμορφο ορεινό χωριό της Ευρώπης!
Πέφτοντας πάνω σε ένα συνεργείο της τηλεόρασης του ALPHA, με ρώτησαν πως μου φαίνεται το χωριό. Εντελώς αβίαστα, βγήκαν από το μυαλό μου οι λέξεις «μαγεία», «όνειρο», αν και είμαι δύσκολος στην χρήση κοσμητικών επιθέτων.
«Τι είναι αυτό το ξύλινο γεφυράκι ρε Γιώργο;» «Ενώνει το ένα αρχοντικό με το άλλο, μιας και τα χωρίζει ο δρόμος. Ανήκουν στον ίδιο άνθρωπο, τον κ. Σωσσίδη». Αυτό στ΄ αλήθεια δεν το΄ χω ξαναδεί.
Η καταγωγή του Γιώργου είναι κατά το ήμισυ από εδώ, από το Νυμφαίο και κατά το έτερο ήμισυ από την Βούρμπιανη, από τα Μαστοροχώρια της Κόνιτσας. «Πάω στη νονά μου για καφέ», μου λέει. Είναι στο κέντρο, ο πολύ καλός ξενώνας, που έχει café στο ισόγειο, με το όνομα
«ΕΝΤΕΡΝΕ» (23860-31230).
Στους παράδρομους που δεν είχε καθαριστεί το χιόνι, έμπαινα μισό μέτρο μέσα κι είχε μόνο 2
μέρες που είχε αρχίσει να χιονίζει.
Πηγαίνω πρώτα στη Νίκειο Σχολή, το κτίριο της οποίας δεσπόζει στο χωριό και το βλέπεις μπροστά σου απ΄όπου κι αν σταθείς να απολαύσεις το Νυμφαίο.
Τη δώρισε στο χωριό ο καπνέμπορος Ζαν Νίκου το 1928. Είναι κτισμένη σε εκλεκτικιστικό ρυθμό, ενώ τα νεοβυζαντινά στοιχεία των όψεων συνυπάρχουν με το μπαρόκ στυλ του πύργου του. Σήμερα φιλοξενεί εκθέσεις, διαθέτει βιβλιοθήκη και λειτουργεί ως συνεδριακό κέντρο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το άλλο εντυπωσιακό κτίριο, είναι φυσικά η εκκλησία. Αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, είναι
χτισμένη σε ψηλό μέρος σε σχέση με το υπόλοιπο χωριό, άρα από εδώ θα αγναντέψετε την ομορφιά του τοπίου, φυσικού και οικιστικού. Κι από κάτω ακριβώς το μουσείο, που θα δείτε ενδιαφέροντα εκθέματα από την ιστορία του χωριού.
Η Νέβεσκα, όπως είναι το όνομα του χωριού στα βλάχικα, χτίστηκε περί το 1385 από βλάχους Οδίτες, που επί 1.400 χρόνια φύλαγαν τη γειτονική Εγνατία οδό και οι οποίοι κατέφυγαν τότε στα απρόσιτα βουνά ύστερα από σκληρές μάχες με τους Οθωμανούς. Αυτοί οι πολεμιστές οικιστές του Νυμφαίου συνθηκολόγησαν αργότερα υπό όρους. Έτσι παρέμειναν ένοπλοι και αυτοδιοικούμενοι, υπαγόμενοι απευθείας στη
Βαλιντέ Σουλτάνα, δηλαδή τη μητέρα του Σουλτάνου, στην οποία πλήρωναν πολύ μειωμένους φόρους. Μέχρι τις αρχές του 17ου αιώνα, ζούσαν κυρίως με ληστρικές επιδρομές στα τσιφλίκια του κάμπου. Περί το 1630 άρχισαν να επιδίδονται στην ασημουργία και ανέδειξαν το χωρίο τους σε περιώνυμο κέντρο αργυροχρυσοχοϊας όλης της Μακεδονίας, για τους υπόλοιπους τρεις αιώνες.
Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1350 μέτρα περίπου και είχε εγκαταλειφθεί μετά το εμφύλιο, θύμα του οποίου υπήρξε. Μη ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο όρος Βίτσι, όπου ο αδερφοκτόνος πόλεμος μαίνονταν με λύσσα...
Την ερήμωση και τη φθορά σταμάτησε ο γνωστός επιχειρηματίας και οινοποιός Γιάννης
Μπουτάρης, ο οποίος άρχισε την δεκαετία του ΄70 να επενδύει εδώ, στο χωριό του, με την δημιουργία αρχικά 2 ξενώνων. Στη συνέχεια μπήκαν στο «παιγνίδι» και άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι πλούσιοι που κατάγονταν από δω και το χωριό σήμερα, είναι ένα στολίδι ολόκληρο. Σχεδόν όλα τα κτίσματά του είναι αρχοντικά, χωρίς δήθεν και φανφάρες. Οι στέγες είναι από καλής ποιότητας τσίγκο και φτιαγμένες με ειδική τεχνική, ώστε να αντέξουν τα πολλά χιόνια που πέφτουν στο χωριό.
Όταν το 1993, δημιουργήθηκε το «κέντρο προστασίας της αρκούδας» από την οργάνωση «Αρκτούρος», το πράγμα ήρθε κι έδεσε! Μαζεύτηκαν εδώ οι αρκούδες που παράνομα οι αρκουδιάρηδες είχαν αιχμαλωτίσει, βάζοντάς τες να χορεύουν και να μαζεύουν εκείνοι χρήματα. Στη συνέχεια, ιδρύθηκε και το κέντρο προστασίας του λύκου, για ανάλογες περιπτώσεις, αλλά και
το πρόγραμμα διατήρησης του ελληνικού ποιμενικού (τσομπανόσκυλο), με σκοπό να δίδονται στους κτηνοτρόφους ώστε να επιβιώσει η αρχαία αυτή ελληνική φυλή.
Το κέντρο του Αρκτούρου, δεν είναι παρά ενάμιση χιλιόμετρο έξω απ το χωριό και είναι χώρος επισκέψιμος για τους τουρίστες.
Οι ώρες που επιτρέπεται η επίσκεψη, είναι από τις 10 μέχρι τις 5 το απόγευμα, εκτός από την περίοδο του χειμέριου ύπνου τους (Ιανουάριος-Μάρτιος). Τηλ. 23860-41500.
Επισκεφθείτε το Νυμφαίο ότι εποχή του χρόνου σας βολεύει. Είναι πάντα υπέροχο. Το φθινόπωρο θα σας εντυπωσιάσουν τα χρώματα της φύσης, το χειμώνα ο εξαγνισμός του λευκού, την άνοιξη η αναγέννηση της φύσης, το καλοκαίρι οι εκδηλώσεις και η δροσιά του βουνού.
Όλα αυτά όμως, γιατί το χωριό είναι αυτό που είναι: ένα κόσμημα.
