Μάλλον θα έπρεπε να είναι το σημείο μηδέν για την περιοχή της Πρέσπας. Οι χιλιομετρικές αποστάσεις των χωριών εδώ, θα έπρεπε ίσως να αναφέρονται ως «τόσα χιλιόμετρα από τον Άγιο Αχίλλειο» και όχι από την Φλώρινα ή την Καστοριά. Κι αυτό γιατί, τόσο αισθητικά όσο και ιστορικά και πολιτιστικά, εδώ είναι ο «ομφαλός» της Πρέσπας.
Ένα νησάκι στο οποίο παλιότερα σε μετέφερε ένας βαρκάρης, ενώ το χειμώνα συνήθως η λίμνη πάγωνε και οι λιγοστοί κάτοικοι περπατούσαν πάνω στον πάγο για να πάνε απέναντι.
Τώρα, η 650 μέτρων ξύλινη πεζογέφυρα, δίνει τη δυνατότητα σε ντόπιους και τουρίστες να μεταφερθούν απέναντι με τα πόδια..
Την ίδια άποψη για την σπουδαιότητα του νησιού, είχε και ο Βούλγαρος τσάρος Σαμουήλ, ο οποίος είχε τοποθετήσει εδώ το κέντρο του βασιλείου του. Ο ίδιος, μετέφερε τα λείψανα του Αγίου Αχιλλείου από την Λάρισα κάπου το 985 μ.Χ.
Τότε κτίστηκε και η τρίκλιτη ξυλόστεγη
βασιλική με νάρθηκα, ο ναός του Αγίου Αχιλλείου, που σήμερα σώζονται τα ερείπιά της. Ο ναός
αποτέλεσε για πέντε περίπου αιώνες, τον επισκοπικό ναό της Πρέσπας και είναι μία από τις μεγαλύτερες βασιλικές της Ελλάδας.
Τη μέρα που γιορτάζει ο Άγιος, πραγματοποιείται εκκλησιασμός στον ναό εδώ, σε έντονα συγκινησιακή ατμόσφαιρα.
Στο νησί κάθε χρόνο πραγματοποιούνται και οι εκδηλώσεις «Πρέσπεια», οι οποίες είναι από τα σημαντικότερα πολιτιστικά δρώμενα στη χώρα.
Οι λίγοι κάτοικοι που απέμειναν, ασχολούνται με το ψάρεμα, την κτηνοτροφία και κάποιοι με τον τουρισμό.
Η αλήθεια είναι, ότι μόλις πατήσεις το πόδι σου στο νησί, μια μαγική αίσθηση σε περιβάλλει. Κάτι η έντονη ομορφιά, κάτι οι μύθοι, οι θρύλοι και τα μνημεία, σε κάνουν να νιώθεις εκστασιασμένος κι ανάλαφρος.
Κλείστε τα κινητά σας τηλέφωνα και γευθείτε αυτή τη μαγεία. Περπατήστε το νησί κι αναζητήστε τους θρύλους του. Φτιάξτε κατ΄ ανάγκη και κάποιους δικούς σας...









