ΓΙΑ ΜΑΣ | ΝΕΑ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
 

Η λίμνη

Τα τυπικά στοιχεία είναι ότι είμαστε στην περιοχή της Φλώρινας, σε ύψος περίπου 1000 μέτρων από τη θάλασσα και η συνολική έκταση της Πρέσπας είναι κάτι πάνω από 300.000 στρέμματα (48.000 στρ. η μικρή και 280.000 στρ. η μεγάλη).

Έχει ανακυρηχθεί Εθνικός Δρυμός και Υγρότοπος το 1974 και προστατεύεται από την συνθήκη Ραμσάρ.

Τα ουσιαστικά είναι πολλά. Τόσα που χρειάζεσαι αρκετές μέρες να ζήσεις και να περιηγηθείς τον τόπο, για να νιώσεις κάτι απ τη μαγεία του.

Φτάνω στον κηρυγμένο ως παραδοσιακό οικισμό Ψαράδες. Έχω τηλεφωνήσει από την προηγούμενη στον παλιό φίλο, τον Βασίλη τον Αραμπατζή και με περιμένει. «Ελπίζω να μη με βρει πάλι λάστιχο γκαντέμη», ήταν η πρώτη του κουβέντα. Αυτό γιατί, όταν αγόρασε το σκάφος του και το μετέφερε στην Πρέσπα, ο δρόμος τον πέρναγε μέσω Κόνιτσας, όπου σταμάτησε να πιούμε καφεδάκι. Πρώτα του είπα ότι το τρέιλερ έχει «πιασμένο λάστιχο»

 

και ύστερα «καλορίζικη η βάρκα» κι από τότε με λέει γκαντέμη και Κονιτσοσυμμορίτη!

Ο Βασίλης κατέχει τη μία από τις 12 άδειες που έχει εκδώσει η Νομαρχία για την περιήγηση με σκάφη στη λίμνη. Η περιήγηση όμως του Βασίλη, είναι το κάτι άλλο. Έχει καταπιεί βιβλία ολόκληρα σχετικά με τον τόπο του, είναι και ντόπιος και το αποτέλεσμα είναι ότι θα μάθετε τα πάντα για την περιοχή και τον Δρυμό. Δεν θα περιμένει καν να τον ρωτήσετε. Άλλωστε, κι αυτό το ξέρει!

Επιβιβαζόμαστε στο 7θέσιο σκαφάκι του και ξεκινάμε την περιήγηση στη λίμνη. Προσεγγίσαμε την βραχογραφία του Αγίου Νικολάου και το σπήλαιο δίπλα του. Μέχρι και γιατί ακριβώς κάποιες από τις βραχογραφίες της περιοχής είναι ανέπαφες και κάποιες όχι, ήξερε ο αθεόφοβος. Με επιστημονική προσέγγιση όμως, όχι αερολογίες και υποθέσεις...

Περάσαμε αργά, με επαρκή χρόνο για παρατήρηση και φωτογράφηση, από διάφορα ασκηταριά, όπως αυτό της Μεταμόρφωσης, που είναι και το παλαιότερο στην Πρέσπα (13ος αιώνας). Η μικρή εκκλησία του έχει αναπαλαιωθεί επιτυχώς, ενώ τμήμα του απίθανου ξυλόγλυπτου τέμπλου της, βρίσκεται στο μουσείο της Φλώρινας.

Ο Βασίλης συνέχισε την ξενάγηση, εξηγώντας μας τις συνήθειες των πελεκάνων, των κορμοράνων, των παπιών, των αργυροπελεκάνων και άλλων ειδών πουλιών από τα 260  που ζουν εδώ.

 Για τους πελεκάνους, μας είπε τα περισσότερα. Είναι άλλωστε και το παρατσούκλι του. Αν τον ζητήσετε με το επίθετό του, μάλλον δεν θα σας τον δείξουν. Γιατί έτσι δεν τον ξέρει κανείς! Εσείς ζητήστε τον με όποιο όνομα προτιμάτε, στο 6945 744657

Έχουν, λέει, τους δούλους τους οι πελεκάνοι, όταν βγαίνουν για ψάρεμα. Τους κορμοράνους. Εκείνοι, ως δεινοί βουτηχτάδες, μπαίνουν στο νερό και οδηγούν τα ψάρια στην επιφάνεια, όπου ο δυσκίνητος γενικώς πελεκάνος αρπάζει έτοιμη την ...ψαριά.

Προσεγγίζουμε το «Τριεθνές», το σημείο όπου χωρίζονται η Ελλάδα, η Αλβανία και η FYROM. Γιατί η Μεγάλη Πρέσπα ανήκει και στις τρεις χώρες, ενώ η Μικρή στην Ελλάδα, εκτός από ένα μικρό κομμάτι που ανήκει στην Αλβανία. Πολλές προσπάθειες έχουν γίνει, ώστε οι επισκέπτες να προσεγγίζουν ελεύθερα όλες τις ομορφιές της λίμνης, κάτι σαν ενιαίο πάρκο, αλλά έχουν μείνει στις υπογραφές.

Τελευταίο σημείο επίσκεψης πριν την επιστροφή, το εντυπωσιακότερο: το ασκηταριό της Παναγίας της Ελεούσας. Ο «Πελεκάνος» δένει στη μικρή προβλήτα και κατεβαίνει πρώτος στην ακτή. Γυρνάει προς το μέρος μου: «Κυρίτση, εδώ όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, από κάτω θα με δεις»! Και βουτάει μια πέτρα και μου τη φέρνει, γυρίζοντάς την ανάποδα. Κάτι μικρά σαλιγκαράκια είναι κολλημένα πάνω της. Τώρα αυτό γιατί μου τόπε; Τι σχέση έχει ο 110 κιλά φίλος μου με τα μικρά χαριτωμένα  σαλιγκαράκια;

Και όμως, έχουν δώσει σε αυτό το υποείδος το όνομά του!! Θεέ και κύριε, τα ονομάζουν corneus arabatzis!!! Κι αυτό γιατί ο επιστήμονας που τα μελετούσε εδώ, επέμενε ότι δεν υπάρχει άλλο είδος στην περιοχή από αυτά που είχε μελετήσει. Μέχρι που του τα έδειξε ο Βασίλης, αφού πρώτα είχαν βάλει στοίχημα ένα καφάσι μπύρες...

Και μου έδειξε και το σχετικό δημοσίευμα, αλλιώς δεν θα τον πίστευα...

Αν δυσκολεύεστε με τα σκαλοπάτια, την πατήσατε. Γιατί για να ανέβεις στο ασκηταριό, πρέπει να ανέβεις πολλά, δηλαδή 176!

Μην και δεν ανεβείτε όμως. Θα χάσετε την παρατήρηση της εικόνας της Παναγίας της Δεξιοκρατούσας, πάνω από την μικρή πόρτα του μονόχωρου ναού. Και μέσα ο μικρός ναός, είναι αγιογραφημένος παντού. Δεν θα βρείτε πόντο κενό. Και μόλις βγείτε, θα «πάθετε» με την θέα που δημιουργεί το ελλειψοειδές άνοιγμα της σπηλιάς, μέσα στην οποία βρίσκεστε.

Πριν κατηφορίσετε τα σκαλοπάτια, να «ΖΒΙΝΕΤΕ ΤΑ ΚΕΡΙΑ» στο μανουάλι, όπως προτρέπει και η σχετική πινακίδα.

Επιστρέφοντας στους Ψαράδες, καθίσαμε για φαγητό στην ψαροταβέρνα του Γερμανού Χριστιανόπουλου, την πρώτη που συναντάς βγαίνοντας από τη λίμνη, με το όνομα «Συντροφιά». Το «Γερμανός» είναι πολύ συνηθισμένο όνομα στην περιοχή, εξ αιτίας του Αγίου, που έδωσε το όνομά του στο ομώνυμο χωριό, λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω. Και έχει και δωμάτια πάνω από την ταβέρνα ο Γερμανός, καθαρά και περιποιημένα, τα περισσότερα με τζάκι, αλλά και κλιματιστικό για το καλοκαίρι. Τζάκι αναμμένο, θέα στη λίμνη και από κάτω μια ζεστή ταβέρνα με ζεστούς ανθρώπους. Κάντε έγκαιρα την κράτησή σας: 23850-46107, 6942 503863.

newsletter