Κόνιτσα

ΕΛΑΣ άλλοι µε τον Ζέρβα. Να πολεµήσουν τους Γερµανούς. Να όµως που όταν έφυγαν οι Γερµανοί, είχαν καλοµάθει µε τα όπλα και είπαν να αρχίσουν να ρίχνουν ο ένας στον άλλο! Τον πλήρωσε πολύ ακριβά τον αδελφοκτόνο πόλεµο η Κόνιτσα. Στον λόφο του Προφήτη Ηλία, όπου διεξήχθη και η «µάχη της Κόνιτσας», έµειναν πολλά κορµιά νεκρά κάτω από τον ηπειρωτικό ουρανό. 

Κάποτε ήταν µεγάλο εµπορικό κέντρο της περιοχής µε συναλλαγές εντός και εκτός συνόρων. Εξακολουθεί να είναι εµπορικό και οικονοµικό κέντρο µιας επαρχίας µε 42 χωριά: τα χωριά του Γράµµου και του Σµόλικα, που είναι γνωστά ως Μαστοροχώρια, τα χωριά της Λάκας Αώου, τα χωριά του κάµπου και τη µικρή αλλά   σφύζουσα από ζωή Κόνιτσα µε τους 4000 κατοίκους.

Με το νόµο «Καποδίστριας»  η περιοχή χωρίστηκε στο Δήµο Κόνιτσας µε 25 δηµοτικά διαµερίσµατα, το Δήµο Μαστοροχωρίων µε έδρα την Πυρσόγιαννη και 12 δ.δ. και τις κοινότητες Αετοµηλίτσας, Διστράτου και Φούρκας. Αν ποτέ εφαρμοστεί το σχέδιο «καποδίστριας 2», θα ενωθούν και πάλι.

Η  περιοχή  της Κόνιτσας είναι  ο τόπος των ποταµών (Αώος, Σαραντάπορος, Βοϊδοµάτης, Κερασοβίτικος), των άγριων βουνών (Τύµφη, Σµόλικας, Γράµµος, Νεµέρτσικα), των δασών, των ιαµατικών πηγών. Ο τόπος  από όπου ξεκίνησαν στην Ελλάδα κάποια  αθλήµατα (καγιάκ) και άλλα αναπτύχθηκαν αργότερα. Αυτά που λέµε «σπορ περιπέτειας». Εξ ου και η επωνυµία του αγώνα µας: ΕΥΑΘΛΟΣ ΚΟΝΙΤΣΑ, που ετυµολογικά σηµαίνει: Κόνιτσα, εκεί που ευδοκιµούν οι ωραίοι αγώνες.

Ένας αγώνας που ξεκίνησε το 1997, µε αγώνες αλεξιπτώτου πλαγιάς, καγιάκ, ποδήλατου βουνού, αναρρίχησης, ράφτιγκ και που φιλοξένησε παγκόσµια πρωταθλήµατα (parapente - αναρρίχηση bulder ) και πολλά πανελλήνια. Και που µετακόµισε και κλωνίστηκε για 2 χρόνια, θύµα πολιτικών ανταγωνισµών. Τέλος πάντων. Είναι πάλι εδώ. Και υπερασπίζεται ξανά την φήµη του www.evathlos.gr

Η Κόνιτσα είναι ένα οργανωµένο µεγάλο χωριό µε επαρκή αγορά, Σχολεία, Δηµόσιες Υπηρεσίες, µε Τράπεζες, Κέντρο Υγείας -αχρείαστο να 'ναι- µε πολύ εντυπωσιακό περιβάλλον τριγύρω αλλά και µε πολλές επιλογές φαγητού, µπαράκια για διασκέδαση και επισκέψιµα σηµεία.

Αρχίζουµε από την Πάνω, την παλιά Κόνιτσα, η οποία είναι χαρακτηρισµένη ως παραδοσιακός οικισµός. Αριστερά από το Δηµαρχείο, είναι ο δρόµος που οδηγεί  στο σαράι της Χάµκως, κόρης του πλούσιου σπαχή Ζεϊνέλ µπέη, που παντρεύτηκε τον Αλβανό λήσταρχο από το Τεπελένι Βελή και οι δυο τους γέννησαν αυτόν που έµελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στα της Ηπείρου πράγµατα, µια έντονα αµφιλεγόµενη προσωπικότητα, τον Αλή Πασά. 

Τριγυρνώντας στην Πάνω Κόνιτσα  θα δείτε πολλά παλιά πέτρινα αρχοντικά. Η καλύτερη γι'αυτό γειτονιά, είναι αυτή που ξεκινά στο καλντερίµι δεξιά, όπως κοιτάζουµε το Δηµαρχείο. Είναι η ανηφοριά που στα 30 µέτρα οδηγεί και στο Κέντρο Υγείας.

Το πιο επισκέψιµο µέρος και το πιο σπουδαίο ταυτόχρονα, είναι το πέτρινο γεφύρι της Κόνιτσας, επί του ποταµού Αώου.  Βρίσκεται στο τέλος ακριβώς της µικρής κωμόπολης. Κατεβείτε στην πλατεία και πάρτε τον κεντρικό δρόµο που οδηγεί στην εθνική οδό. Διακόσια µέτρα πριν βγείτε στην εθνική, σε ένα σταυροδρόµι θα πάτε αριστερά και ευθεία και σε 400 µέτρα θα είστε µπροστά στο πέτρινο γεφύρι. Ανεβείτε να απολαύσετε τη θέα  της χαράδρας του Αώου, της κορυφής «Γκαµήλα» και του Εθνικού Δρυµού Βίκου-Αώου γενικώς. Στέκεστε πάνω στην είσοδο του Δρυµού και πάνω στο ψηλότερο πέτρινο γεφύρι των Βαλκανίων, που κατασκεύασε ο πρωτοµάστορας Ζιώγας Φρόντζος από την Πυρσόγιαννη Κόνιτσας, το έτος 1870. Εχει ύψος 20 µ., πλάτος 36 µ. και κόστισε το υπερβολικό για την εποχή ποσό των 120.000 γροσιών!

Ο χωµατόδροµος που βλέπετε να αρχίζει από την απέναντι πλευρά του γεφυριού, συνεχίζεται για δυο χµ. δίπλα στον Αώο και µετά γίνεται µονοπάτι που οδηγεί στην Μονή Στοµίου (1774). Είναι ένα µέρος που αν δεν πας, γιατί ήρθες στην περιοχή!!

 Έξι χµ. περίπου συνολικά για να φτάσετε στην Μονή, όπου πέρασε µερικά από τα χρόνια του ο πατέρας Παΐσιος, ο οποίος άλλωστε εδώ µεγάλωσε και εδώ ζει ακόµη  η οικογένειά του.

Ο δρόµος που ανεβαίνει λίγο πριν το πέτρινο γεφύρι, σε οδηγεί στο µουσουλµανικό τζαµί του Σουλτάν Σουλεϊµάν (1537), όπου ο µιναρές αν και τραυµατισµένος, σε προκαλεί να τον επισκεφτείς. Δίπλα ακριβώς, το κτίριο της Έκθεσης Φωτογραφίας   της ιστορίας της Κόνιτσας, που πρέπει οπωσδήποτε να  δείτε (αν είναι κλειστό, απευθυνθείτε στον Δήμο).

Το µονοπάτι συνεχίζει και µετά τη Μονή και ανεβαίνει στη Δρακολίµνη, αλλά µιλάµε για πολύ ανηφοριά, 5-6 ώρες µέχρι να φθάσετε και είναι ζόρι µεγάλο. Επειδή, όµως, το µέρος είναι ανεπανάληπτο µπορείτε να κάνετε αυτή τη διαδροµή ανάποδα: από το Πάπιγκο στη Δρακολίµνη και µετά κατεβαίνετε Κόνιτσα µέσω Μονής Στοµίου. Έχει µονοπάτι σηµαδεµένο, αλλά προσοχή να μη το χάσετε, γιατί η περιοχή είναι δύσβατη εκτός μονοπατιού.

Στην κεντρική πλατεία, υπάρχει το κατάστηµα «Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ» (δίπλα στην Αγροτική Τράπεζα), στο οποίο βρίσκει κανείς τα τοπικά υπέροχα προϊόντα που παράγει το εργαστήριο «ΜΑΡΜΕΛΩΔΙΑ» (γλυκά του κουταλιού, µαρµελάδες και πολλά άλλα -χωρίς συντηρητικά- τοπικά προϊόντα).

Στο δρόµο µεταξύ κεντρικής πλατείας και Δηµαρχείου, θα βρείτε το βιβλιοπωλείο «ΠΛΟΥΜΗΣ», εντυπωσιακά πλούσιο για ένα µεγάλο χωριό! Εκτός από βιβλία εδώ µπορείτε να προµηθευτείτε χάρτες και τουριστικούς οδηγούς.

Το χωριό που αξίζει να δείτε στο λεκανοπέδιο της Κόνιτσας, είναι η Άνω Κλειδωνιά ή Κλειδωνιάβιστα. Δέκα χµ. από την Κόνιτσα στην εθνική για Γιάννενα, θα βρείτε το χωριό Κλειδωνιά, όπου και θα στρίψετε στην πινακίδα για Άνω Κλειδωνιά και µετά από 8 χλµ. και αφού νιώσετε ότι είστε σε... αεροπλάνο που απογειώνεται, θα φτάσετε στο χωριό. Οι µόνιµοι κάτοικοι είναι 4 µε 5, αλλά ενεργοί και δυναµικοί: Ο κυρ-Νίκος µε την κυρία Ελευθερία που έχουν εκεί το βιος τους και ο Νίκος ο Θεσσαλονικιός µε την οικογένειά του, που έχουν τον ξενώνα στην πλατεία και φτιάχνουν και φαγητό.

Μην σας µελαγχολήσουν οι σωροί από πέτρες που θα δείτε από τα πολλά πεσµένα σπίτια. Το χωριό ξαναφτιάχνεται χρόνο µε το χρόνο και προσεχτικά, χωρίς ασχήµιες!

Επισκεφθείτε στην είσοδο του χωριού το ξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου (1617) αλλά και την εκκλησία της Κοίµησης της Θεοτόκου, του 17ου αιώνα, στην πλατεία του χωριού.

Ένας όχι και τόσο καλός χωµατόδροµος, σας οδηγεί ένα χλµ. µετά το χωριό, στον Προφήτη Ηλία. Θα αγναντέψετε από κει το φαράγγι του Βίκου και την Αστράκα, υπό τον ήχο της απαίσιας αισθητικά παρουσίας της κεραίας κινητής τηλεφωνίας που εγκαταστάθηκε εκεί.

Από δω, συνεχίζει µονοπάτι προς Πάπιγκο, µήκους 5,5 χµ και χρειάζεστε 1,5 µε 2 ώρες για να φθάσετε.

 Όταν επιστρέψετε στην κάτω Κλειδωνιά, ένα χλµ. πιο πέρα, πάτε να δείτε το πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς (1853), το οποίο αποτελεί αρχή και λήξη του Εθνικού Δρυµού Βίκου - Αώου. Από 'δω ξεκινά ένα µονοπάτι (µιάµιση µε 2 ώρες), εύκολο, αλλά από τα πιο όµορφα µέρη που έχετε πάει και καταλήγει στην γέφυρα της Αρίστης.  Περπατάτε και είστε συνεχώς δίπλα στο Βοϊδοµάτη, ένα από τα καθαρότερα ποτάµια της Ευρώπης!

Λίγο πριν το µέσον της διαδροµής και αφού προσέχετε δεξιά και πάνω σας, κοντά στο µονοπάτι θα βρείτε τη βραχοσκεπή «κλειδί». Εδώ οι αρχαιολόγοι, έχουν εντοπίσει εργαλεία της ανώτερης Παλαιολιθικής εποχής (14000-7000 π.Χ.) Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, διάλεγαν σαν τόπο διαµονής χαράδρες σαν  του Βοϊδοµάτη, γιατί ήταν πλούσια σε κυνήγι, πιο εύκολο να παγιδεύσουν το θήραµα και φυσικά είχαν άφθονο νερό!