(Δρόµος προς χιονοδροµικό Βασιλίτσας)
Έξω από το Δηµαρχείο της Κόνιτσας, υπάρχει πινακίδα προς «ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΒΑΣΙΛΙΤΣΑΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΛΑΙΟΣΕΛΙ - ΠΑΔΕΣ - ΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΣΤΡΑΤΟ». Παίρνετε τον δρόµο αυτόν, ο οποίος ανεβαίνει συνεχώς την Κόνιτσα, µέχρι που την προσπερνάει και συνεχίζετε για Ελέυθερο.
Στο 1,5 χλμ μετά το τελευταίο οίκημα της Κόνιτσας, στα δεξιά σας πάνω στη στροφή, θα βρείτε το μαναστήρι της Παναγίας. Εδώ κάνει το πανηγύρι της η Κόνιτσα στις 15 Αυγούστου. Έχει και πέτρινη βρύση στο δρόμο και κρύο νερό να δροσιστείτε.
Στα 2 χλµ. αφού έχει τελειώσει η Κόνιτσα, υπάρχει δρόµος στα αριστερά σας, ασφάλτινος, δίπλα στο εξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου, που οδηγεί στην κορυφή του προφήτη Ηλία. Πάτε εκεί να δείτε µια υπέροχη πανοραµική θέα. Και να δείτε και από πού απογειώνονται τα αλεξίπτωτα πλαγιάς στον ΕΥΑΘΛΟ! (Λίγο σας νοιάζει, αλλά λέµε ...)
Επιστροφή και αριστερά προς Βασιλίτσα στον κεντρικό δρόµο. Θα συναντήσετε τη διασταύρωση για το χωριό Πηγή. Είναι
καταπράσινο. Την Κυριακή της Αποκριάς γίνεται καρναβάλι εδώ, που διατηρεί πολλά αυθεντικά στοιχεία.
Συνεχίζουµε το δρόµο για Βασιλίτσα. Δεξιά σας, αυτό το πυκνό με κωνοφόρα βουνό είναι η Τραπεζίτσα (2022μ). Κι έχει και μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή σε δυόμισι με τρεις ώρες περίπου, αλλά δεν θα το βρείτε στις προτεινόμενες πεζοπορίες παρακάτω, γιατί έχει εδώ και κάτι χρόνια κατολίσθηση σε ένα σημείο και είναι λίγο επικύνδυνο.
Θα ανεβαίνετε για περίπου 15 λεπτά με το αυτοκίνητο, σε µια διαδροµή µέσα στα κωνοφόρα, ώσπου θα φτάσετε στην κορυφή του δρόµου (θέση Σιουσνίτσα) και µετά θα αρχίσετε να κατεβαίνετε. Μετά από 5 λεπτά θα δείτε στα δεξιά σας το οµορφότερο ορεινό τοπίο της Ελλάδας: την οροσειρά της ΤΥΜΦΗΣ σε πλήρη ανάπτυξη!
Γκαµήλα 1,
Γκαµήλα 2,
Πλόσκος,
Τσούκα Ρόσσα.
Απίθανο µέρος !
Συνεχίζετε και συναντάτε το χωριό Ελεύθερο µε τα κηπάρια του και τα τρεχούµενα νερά.
Σε µικρή απόσταση είναι το Παλιοσέλλι, που έχει και την καλύτερη θέα προς την Τύµφη. Η Αγ
. Παρασκευή, η Κεντρική εκκλησία του χωριού, είναι από τις ωραιότερες, ιστορηµένη από Χιονιαδίτες αγιογράφους και αποτελεί το µοναδικό χτίσµα που απόµεινε µετά την πυρπόληση του χωριού από τους Ναζί. Και ζήλεψε και τη δόξα του πύργου της Πίζας κι έγειρε κι αυτή.
Εκεί στην αρχή του χωριού θα δείτε πινακίδα προς «Καταφύγιο Σµόλικα». Πρόκειται για χωµατόδροµο 7 km , ο οποίος οδηγεί κατ αρχήν στο παλιό ξύλινο καταφύγιο του Παλιοσελλίου (είναι κλειστό) και 500 µέτρα πιο πάνω στο νέο πετρόχτιστο καταφύγιο, που το διαχειρίζεται ο Δημήτρης και η Θάλεια. Μπορείτε να µείνετε και να φάτε ή να πιείτε καφέ (6988-015656, 6942-939939)
Η δρακολίµνη του Σµόλικα απέχει από το καταφύγιο µιάµιση µε δύο ώρες περπάτηµα και ο χωµατόδροµος για καταφύγιο, από Μάιο µέχρι Οκτώβριο συνήθως µπορεί να γίνει κι από όχι τετρακίνητο όχηµα, αρκεί να µην είναι πολύ χαµηλό. Αν βρείτε όμως την μπάρα του Δασαρχείου κατεβασμένη, στα 150 μέτρα από την έναρξη του χωματόδρομου, θα πει ότι αυτό το διάστημα απαγορεύεται η είσοδος σε τροχοφόρα και μην προσπαθήσετε να την ανοίξετε!
Αν θέλετε µπορείτε να πάτε από το Παλιοσέλλι στο Ζαγόρι, γιατί από την πλατεία του χωριού
ξεκινάει δρόµος, που κατεβαίνει στον Αώο και µετά πάει Βρυσοχώρι, Λάϊστα, Τσεπέλοβο κλπ. Ωραία διαδροµή µέσα σε όµορφο δάσος!
Μέσα στην πλατεία του χωριού, είναι το «στέκι του Μητσάρα». Ένα ωραίο ταβερνάκι, με το τζάκι αναμμένο και έναν πρόσχαρο και συμπαθέστατο Μητσάρα που έμεινε στο χωριό και το παλεύει...
Και προσφέρει και ωραία κοψίδια αλλά και φασόλια. Πάρτε τον όμως πριν τηλέφωνο: 6978-834796.
Τρία χλμ πιο πέρα από το Παλιοσέλλι, είναι το χωριό Πάδες. Ωραίο χωριό µε επίσης υπέροχη κεντρική εκκλησία, πετρόχτιστο ξενώνα στην πλατεία, που σερβίρει και καλό φαγητό, αλλά και καλό εστιατόριο στην αρχή ακριβώς του χωριού. Είναι το µαγαζί του «Ανάσα», όπου θα φάτε καλά και θα πιείτε τσίπουρο δίπλα στο τζάκι. Κι ο Ανάσας είναι ωραίος τύπος, αλλά αν έχει «ρέντα» και λέει πολλά, πείτε να σταματήσει, δεν θα παρεξηγηθεί!
Συνεχίζοντας, αν είναι χειµώνας θα φτάσετε στο χιονοδροµικό της Βασιλίτσας, µιάµιση ώρα συνολικά από Κόνιτσα ασφαλτόδροµος, αφού περάσετε τα χωριά Άρµατα και Δίστρατο. Τα Άρματα από το 2007 απέκτησαν και ξενώνα (το παλιό πέτρινο σχολείο, 26550-24875). Εδώ έχει και ένα νεροπρίονο, δίπλα στο δρόμο. Σταθείτε να δείτε πως κόβαν ξύλα οι παλιοί δασεργάτες.
Το Δίστρατο είναι μεγάλο και ζωντανό χωριό. Θα βρείτε καλές ταβέρνες να φάτε, ξενώνες να
μείνετε, τσιπουράδικα και μπαράκι (!), αλλά θα βρείτε και κάτι μοναδικό στον κόσμο ίσως: στην εκκλησία στο κέντρο του χωριού, υπάρχει μια εικόνα που αναπαριστά τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, όπου παρουσιάζει την Παναγία να γνέθει!! Και μια και όλα αυτά τα χωριά είναι βλαχόφωνα (εκτός από το Ελεύθερο), να σας πω και ένα σύντομο ανέκδοτο: συναντήθηκαν δύο φίλοι και ρώτησε ο ένας τον άλλο «γιατί είσαι ιδρωμένος;» «γιατί μίλαγα μ΄ένα βλάχο!». Πρέπει να πούμε ότι ετούτα τα χωριά ήταν προκομμένα και όμορφα στο παρελθόν. Όμως, αντιστάθηκαν στους Γερμανούς και τους πολέμησαν και εκείνοι, όπως το ΄χαν συνήθειο, τους κάψαν. Ύστερα ήρθε η φτώχεια κι ο ξενιτεμός και τα χωριά ερήμωσαν. Πλην του Διστράτου.









