Πάργα
Τι άλλα στοιχεία θα ήθελε κανείς για να ονομάσει ένα μέρος «ειδυλλιακό»; Αν και δε μου αρέσουν οι στομφώδεις και βαρύγδουποι χαρακτηρισμοί, που οι κειμενογράφοι χρησιμοποιούν για να περιγράψουν κάθε μέρος που επισκέπτονται, εδώ οι λέξεις παίρνουν νόημα. Διαδοχικοί μικροί κόλποι, αμφιθεατρικά κτισμένος παραδοσιακός οικισμός, κάστρο πάνω στα γκρέμια και από κάτω η θάλασσα, το βαθύ μπλε του Ιονίου…
Σε κάποιους όμως , κάτι ακόμη λείπει… Εδώ όχι: το πολύ και πυκνό πράσινο από κωνοφόρα, πλατάνια, πλατύφυλλα ψηλά και χαμηλά !
Όλα τα ΄χει η Πάργα. Της έλειπε μέχρι πρόσφατα η καλή οδική σύνδεση, όπως και σε όλη την Ήπειρο, αλλά η Εγνατία Οδός ήρθε να δώσει κι εδώ τα …καλά της.
Κι είναι και εκείνα τα μεγάλα βράχια στην ποδιά της, το «νησάκι της Παναγίας» και τα άλλα διάσπαρτα βράχια τριγύρω, που αποτελούν το «κερασάκι στην τούρτα».
Περπατώντας στην παραλία, όπου και να γυρίσεις το μάτι σου, ομορφιά θα δεις. Ότι ώρα και να ΄ναι.
Τα σπίτια και τα μαγαζιά, έχουν ένα ξεχωριστό χρώμα, και ως αρχιτεκτονική και ως …χρώμα.
Δεν το φοβήθηκαν το χρώμα στα κτήρια οι άνθρωποι εδώ. Καλό και το παντού λευκό αιγαιοπελαγίτικο, αλλά και τούτο έχει τη χάρη του. Όχι όλα τα σπίτια , η αλήθεια είναι…
Είναι και μερικά που της «ξέφυγαν» της ΕΠΑΕ (Επιτροπή Αρχιτεκτονικού Ελέγχου). Δεν είναι ικανά όμως να αλλάξουν τη γενική εικόνα.
Όπως ξέφυγε και της Δημοτικής Αρχής, η σίγουρα απαγορευμένη χρήση φωτεινών με «νέον» επιγραφών, που αναβοσβήνουν και προκαλούν. Δυο είναι όλες κι όλες. Όνομα δεν θα πω, γιατί δεν αντέχω τις μηνύσεις, αλλά πρέπει να σβήσουν. Γιατί έχουν κάτι από LAS VEGAS, αλλά αν έψαχναν οι τουρίστες για …καζίνο, αλλού θα πήγαιναν
αγαπητοί. Εδώ ψάχνουν το μπλε της θάλασσας και το παραδοσιακό του οικισμού!
Η παραλία του βάλτου δυτικά και συνεχόμενα του οικισμού, φαίνεται να είναι η πιο καλά οργανωμένη. Μαγαζιά και ξενώνες ικανά να καλύψουν την υψηλή ζήτηση του καλοκαιριού. Και το κάστρο από ψηλά, να επιτηρεί και τις δυο παραλίες του οικισμού της Πάργας.
Το κάστρο το πρωτοέφτιαξαν οι Νορμανδοί και το τελειοποίησαν οι Ενετοί.
Έξω από το κάστρο, οκτώ πύργοι σε διάφορες θέσεις συμπλήρωναν την άμυνα. Μέσα στον στενό χώρο της ακρόπολης υπήρχαν 400 σπίτια, με τρόπο που να καταλαμβάνουν μικρό χώρο, και όλος ο εφοδιασμός του γινόταν από τους όρμους Βάλτου και Πωγωνιάς.
Ο Άγγλος διοικητής Maitland πούλησε το κάστρο και ο Αλί πασάς που το πήρε, το ενίσχυσε
ακόμη περισσότερο και εγκατέστησε στην κορυφή του το χαρέμι του, τα χαμάμ και αναμόρφωσε ριζικά τους χώρους του. Στην πύλη της εισόδου διακρίνονται στο τείχος ο φτερωτός λέων του Αγίου Μάρκου, το όνομα «Αntonio Bervass 1764» και ο θυρεός του Αλί πασά (δικέφαλος αετός).
Λίγη Ιστορία
H Πάργα ήταν γνωστή κατά την αρχαιότητα σαν Παράγειρος, Παραγαία και Yπαργός απ’ όπου προήλθε η σημερινή της ονομασία. Ήταν η αρχαία Τορύνη του Πτολεμαίου και του Πλούταρχου. Αποτέλεσε κτήση των Νορμανδών, οι οποίοι έκτισαν το πρώτο φρούριο το 14ο αι. και κατόπιν των Bενετών, των Γάλλων, των Άγγλων και των Τούρκων. Στα χρόνια της Ενετοκρατίας είχε σημαντικά προνόμια, γνώρισε οικονομική ακμή και
αποτέλεσε γέφυρα ανάμεσα στην Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα και τη Βενετία.
Όπως αποδεικνύεται ιστορικά η Πάργα υπήρχε ως οικισμός από τους βυζαντινούς χρόνους. Η πρώτη μνεία της Πάργας με αυτή την ονομασία γίνεται το 1387από τον Ιωάννη Καντακουζηνό που όπως αναφέρει ήταν ήδη μια από τις κυριότερες πόλεις της Ηπείρου.
Η περιοχή κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους δεχόταν πολλές επιθέσεις και επιδρομές πειρατών και ληστών. Το 1401 η πόλη βρίσκεται υπό βενετική κτίση μετά από συνθήκη των δύο πόλεων, όπου και θα παραμείνει μέχρι το 1797. Κατά τη διάρκεια της βενετικής διοίκησης η Πάργα οχυρώνεται καθώς χτίζεται το κάστρο της, γίνεται εμπορικό κέντρο (στο Βάλτο σώζεται ακόμα η Ντογάνα, δηλαδή το Τελωνείο της εποχής), αποκτά προνόμια και αυτοδιοίκηση και αναπτύσσεται οικονομικά. Παράλληλα, οι Βενετοί διατάζουν τη φύτευση του ελαιώνα, με αποτέλεσμα ένα σημαντικό μέρος
των Παργινών να ασχολούνται με την παραγωγή ελιάς και λαδιού.
Tο 1797 πέρασε από ενετική σε γαλλική κυριαρχία και το 1814 σε αγγλική. Οι Άγγλοι την πούλησαν στον Aλή Πασά με συνθήκη στις αρχές του 19ου αιώνα και χάνει τα προνόμια των προηγούμενων αιώνων. Οι Παργινοί αντιδρούν στη συνθήκη, καθώς χάνουν σημαντικό μέρος των περιουσιών τους και για να μην υποδουλωθούν κατέφυγαν στην Κέρκυρα (1819).
Άλλες παραλίες
Σαρακήνικο
Ερευνώντας την περιοχή, ανέβηκα προς την Αγιά. Πολύ καλή τοποθεσία ψηλά στο βουνό, αλλά
το χωριό δεν παρουσιάζει κάποιο άλλο ενδιαφέρον. Η παραλία όμως της Αγιάς, το Σαρακήνικο, είναι η παραλία που μου άρεσε περισσότερο στην περιοχή. Πέντε χιλιόμετρα από την κεντρική οδική αρτηρία, με απότομες κλήσεις –η αλήθεια είναι- που χρήζουν λιγάκι της προσοχής σας στο τέλος, αλλά αξίζει ο κόπος.
Φθάνοντας, με υποδέχεται διμελής ορχήστρα, με μπουζούκι και κιθάρα. Δεν υποδέχθηκαν εμένα φυσικά, αλλά τους θαμώνες της ψαροταβέρνας RESALTO, χαμένης στα λιόδενδρα και δίπλα στο κύμα. Δε δοκίμασα το φαγητό της για να σας πω, γιατί δεν πεινούσα εκείνη την ώρα, αλλά το σκηνικό μου άρεσε πολύ. Και η παραλία, λες ότι είναι πεντακάθαρη έχοντας το χέρι στην καρδιά !
Κι αυτό γιατί απέχει 6 τουλάχιστον χιλιόμετρα απ΄το κέντρο της περιοχής, την Πάργα, και ο
κόσμος είναι λίγος, άρα η πιθανότητα μόλυνσης όλο και λιγοστεύει.
Γιατί όπως και να το κάνουμε, όταν το κύμα σκάει μέσα σε τουριστικούς οικισμούς, όλο και κάτι παίρνει μαζί του…
Αμμουδιά
Η Πάργα διοικητικά ανήκει στην Πρέβεζα (68 χιλιόμετρα), αν και πιο κοντά είναι στην Ηγουμενίτσα (40 χιλιόμετρα). Η παραλία της Αμμουδιάς, είναι κάπου ανάμεσα από Πάργα και Πρέβεζα, αλλά το χαρακτηριστικό της είναι ότι εκεί χύνεται ο Αχέρων ποταμός.
Πολύ μεγάλη παραλία και με πλατιά αμμουδιά. Έχω την εντύπωση όμως, ότι ενώ η εκβολή του
Αχέροντα της δίνει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον, της δίνει και λίγη από την ποταμίσια του ρύπανση. Γιατί ένα πρασινωπό χρώμα απ΄τις παρακείμενες του ποταμού καλαμιές, το είχε η παραλία…
Πολλές ψαρόβαρκες θα δείτε εδώ , αγκυροβολημένες κατά μήκος του ποταμού, αλλά και μικρά καΐκια που οργανώνουν βόλτες στα πέριξ.
Έχει και χώρο για στάθμευση αυτοκινούμενων, δίπλα απ΄ την συνάντηση των νερών του Αχέροντα με αυτά του Ιονίου.
Φαγητό
Την πρώτη μέρα της διαμονής μου στην Πάργα, πήγα και έφαγα στον «Αρκούδα», μια
ψαροταβέρνα στο λιμάνι, λίγο πιο κάτω απ΄ την άγκυρα (δεν χρειάζεται να σας εξηγήσω που και τι είναι η άγκυρα. Μόλις θα φθάσετε στο λιμάνι θα καταλάβετε!).
Την 2η μέρα έφαγα κάπου αλλού για «αλλαγή» και την 3η ξανά έφαγα στον «Αρκούδα» !! Που σημαίνει ότι απλά έχει πολύ καλό ψάρι. Αλλά είναι και λεβέντης και συμπαθέστατος (26840-32553). Πετρονάνος Γιώργος είναι τ΄ όνομά του και το «Αρκούδας» προέκυψε κάποτε όταν έπαιζε ποδόσφαιρο-δεν έχει σημασία πως!
Αλλά πολύ ευχάριστος, είναι κι ο Γιάννης ο σερβιτόρος, που δεν χάνει το χιούμορ του ακόμη
και πάνω στη φούρια.!
Διαμονή
Δεν γνωρίζω να σας πω για άλλα, αλλά το ξενοδοχείο SALVATOR που έμεινα τις λίγες μέρες στην περιοχή, είναι εξαιρετικό. Υπέροχη τοποθεσία, πάνω και έξω απ΄ την Πάργα με θέα στον κόλπο της. Spa και καλές υπηρεσίες γενικώς, η δε διακόσμηση, μου άρεσε πολύ.
