Βήμα βήμα

Τόσο για την αρχιτεκτονική του, όσο και για την θέα που έχει προς τη χαράδρα του Αράχθου όταν βγείτε από την πίσω πόρτα του. Ακολουθήστε τις ...ενωμένες λαμπάδες και βγείτε από την πίσω μεριά. Μη μου πείτε ότι δεν άξιζε η παράκαμψη; Αυτός που βλέπετε χαμηλά στο βάθος είναι ο Άραχθος και αυτός που έρχεται να τον συναντήσει, ο Καλαρρύτικος.  

Γυρίστε πίσω και πάτε αριστερά προς Καλέντζι. Στο 22,5 χλμ είναι τα Λάζαινα και 500μ μετά το χωριό το Ιπποστρούθ! Είναι η επιχείρηση του Ράκια (Θόδωρος) και της Ελένης, που οργανώνουν περιπάτους με τα αλογάκια τους και έχουν και στρουθοκαμήλους και κοτούλες και σερβίρουν και καφέ και άλλα πολλά. Από εδώ συνεχίζεις προς Άγναντα δεξιά και αριστερά προς Κωστήτσι και γέφυρα Πολιτσάς, εκεί που αρχίζει η πιο ωραία διαδρομή του Αράχθου με rafting. Αυτά θα σας τα πει όμως ο Νίκος ο Μάνθος, που έχει τη via natura και κάνει καταβάσεις στον Άραχθο και σας τον προτείνω ανεπιφύλακτα: 6972223574. Άρα εσείς πάτε δεξιά προς Καλέντζι το οποίο θα συναντήσετε στο 31 χλμ από Γιάννενα. Από την πλατεία του χωριού, αν έχετε όρεξη για λίγο περπάτημα, ρωτήστε πως πάνε στον νερόμυλο κάτω στο ποτάμι. Θα κάνετε λίγη διαδρομή με το αυτοκίνητο σε υποφερτό χωματόδρομο και όταν δείτε κάτι απότομες φουρκέτες τσιμεντοστρομένες και πολύ κατηφορικές, αφήστε το αυτοκίνητο και πάτε με τα πόδια. Δέκα λεπτά θα περπατήσετε και θα φτάσετε στον παλιό νερόμυλο, ένα απίθανο μέρος που έχει και καταρράκτη και δέκα μέτρα πιο κάτω περνάει ο Άραχθος. Επιστροφή στο χωριό και φεύγουμε για γέφυρα Πλάκας. Τρία χλμ μετά το Καλέτζι, θα πάτε αριστερά προς Πράμαντα και όχι δεξιά προς Πηγάδια. Θα αρχίσετε να ανεβαίνετε μέσα σε συνεχείς φουρκέτες και κάποια στιγμή θα δείτε αριστερά σας το φαράγγι του Αράχθου. Σταματήστε στο πλάτωμα με το ξύλινο κιόσκι του δασαρχείου στο 37 χλμ, να απολαύσετε τα στενά του Αράχθου και το ορμητικό ποτάμι. Τώρα αρχίζετε να κατηφορίζετε και σε λίγα λεπτά θα συναντήσετε μια διασταύρωση στο 42χλμ, όπου δεξιά πάει για Άρτα, Πλατανούσα και αριστερά για Άγναντα. Πηγαίνετε αριστερά και σε 5 λεπτά βρίσκεστε κάτω στον ποταμό και μπροστά σε μια σιδερένια γέφυρα τύπου beley. Εδώ έχει τον καινούργιο του ξενώνα ο Νίκος ο Μάνθος, με το όνομα ΤΕΛΩΝΕΙΟ. Περιποιημένος, καθαρός με πολύ καλές υπηρεσίες. Τα περισσότερα δωμάτια είναι με τζάκι, στο ισόγειο υπάρχει εστιατόριο με πολύ καλή κουζίνα που επιμελείται η γυναίκα του η Μαρίνα. Ετούτα τα δύο παιδιά, δεν υπάρχει τρόπος να μην τα συμπαθήσεις. Και είναι και στρατηγικό σημείο εδώ για να γυρίσετε όλη την περιοχή και προς τη μία και προς την άλλη μεριά του Αράχθου.

 Περάστε το γεφύρι. Εδώ υπάρχουν τρία ταβερνάκια όπου μπορείτε να πιείτε και καφέ. Διακόσια μέτρα παραπάνω στρίβετε αριστερά για το πέτρινο γεφύρι της Πλάκας. Εδώ θα πάτε οπωσδήποτε. Πρόκειται για το μεγαλύτερο σε πλάτος πέτρινο μονότοξο γεφύρι της χώρας. Μαζί με το γεφύρι της  Κόνιτσας, είναι τα μεγαλύτερα πέτρινα γεφύρια των Βαλκανίων. Της Κόνιτσας είναι λίγο πιο ψηλό και της Πλάκας λίγο πιο πλατύ. Έχει μια πληγή από οβίδα στο τόξο του και αν δεν επισκευαστεί σύντομα, θα πέσει! Εδώ ήταν τα σύνορα του ελληνικού κράτους μέχρι το 1913 όταν και προσαρτήθηκε στην Ελλάδα η Ήπειρος. Και το πέτρινο οίκημα δίπλα ακριβώς ήταν το τελωνείο.

Εδώ καταλήγουν και οι τρεις διαδρομές rafting που έχει ο Άραχθος (βλέπε δραστηριότητες).

Επιστρέφετε και πάτε αριστερά προς Άγναντα. Μετά από λίγα χλμ θα βρείτε το σταυροδρόμι, όπου δεξιά  πηγαίνει για Καταρράκτη και αριστερά για Άγναντα.

Πάμε πρώτα στον Καταρράκτη στον οποίο θα φτάσουμε σε 10 λεπτά περίπου. Σε τούτο το χωριό, αν και δεν είναι ως οικισμός πετρόχτιστος όπως οι Καλαρρύτες και το Συρράκο, αισθάνομαι πιο οικεία. Ίσως είναι η  μεγάλη και περιποιημένη πλατεία με τις κορφές των Τζουμέρκων από πίσω, ίσως η εικόνα των 2 δίδυμων καταρρακτών λίγο έξω απ το χωριό που πάντα με εντυπωσίαζαν, ίσως γιατί εδώ «στρατοπεδεύαμε» όταν ερχόμασταν για rafting στον Άραχθο... Δεν ξέρω. Πάντως, αν το επιλέξετε ως τόπο διαμονής των ολιγοήμερων διακοπών σας στα Τζουμέρκα, δεν θα το μετανιώσετε. Και ο ξενώνας του Χάρι, το «καταφύγι», θα βοηθήσει στην θετική σας ανάμνηση φεύγοντας.  Σας το είπα ήδη ότι πρέπει να πάτε οπωσδήποτε να δείτε τους 2 καταρράκτες έξω απ το χωριό έτσι; Ακόμη και το καλοκαίρι που δεν έχουν νερό, αξίζει η επίσκεψη, γιατί το μέρος είναι ξαγκούσιο (κονιτσιώτικη λέξη: μέρος που σου φεύγει η αγκούσα, το άγχος  δηλαδή)!

Αν δεν στρίψατε για Καταρράκτη και πήγατε προς Άγναντα, θα τα συναντήσετε σε 2-3 χλμ. Χωριό σε ωραίο μέρος. Υπάρχουν και ωραία πέτρινα κτίσματα αλλά και πολλά που δεν έχουν σχέση με την παράδοση της περιοχής. Έχει όμως ωραίο ξενώνα το χωριό (Αρχοντικό των Τζουμέρκων) και ωραίο ταβερνάκι με πολύ καλή θέα (Πανόραμα).

Συνεχίζουμε για Πράμαντα. Θα περάσουμε πρώτα απ τους Κτιστάδες και σε κανένα εικοσάλεπτο από την ώρα που φύγαμε από τα Άγναντα, φτάσαμε. Μεγάλο χωριό, έδρα του Δήμου, με ξενώνες, ταβέρνες και μπαράκια. Και ωραίο χωριό. Έχει πολλούς μόνιμους κατοίκους και είναι ένα από τα χωριά των Τζουμέρκων που επιλέγουν οι επισκέπτες ως προορισμό και τόπο διαμονής.

Αξίζει να δείτε: την κεντρική πλατεία με τον υπεραιωνόβιο πλάτανο και την βρύση «αράπης». Την κεντρική εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, το σπήλαιο «ανεμότρυπα» που ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα.
Συνεχίζουμε για Καλαρρύτες. Θα περάσουμε  πρώτα από τους Χριστούς . Εδώ, στην γέφυρα belley, τη σιδερένια, που έχει και ωραίο πέτρινο γεφυράκι δίπλα της, είναι ένα από τα σημεία που επιλέγουν οι καγιάκερς για να μπουν και να κατέβουν τον Καλαρρύτικο ποταμό. Αρχίζει με 2 περάσματα 4^ου βαθμού δυσκολίας και ύστερα για 7 χμ γίνεται εύκολο και ευχάριστο, μέχρι να φτάσεις στο φαράγγι του ποταμού. Εκεί ξεκινάει ίσως το καλύτερο τμήμα ποταμού για ραφτινγκ στην Ελλάδα. (Περισσότερα γι αυτό στο «δραστηριότητες).

Λίγο μετά τους Χριστούς, έχετε το νου σας κοντά στον οικισμό Κηπίνα, να κοιτάτε πάνω και αριστερά σας, για να μη προσπεράσετε το μοναστήρι της Κηπίνας. Πρόκειται για μια πραγματική αετοφωλιά. Ένα μοναστηράκι πάνω και μέσα σε κάθετο βράχο σκαρφαλωμένο. Τραβήξτε χειρόφρενο και πάτε από το δρομάκι. Για να μπείτε να δείτε όμως το μοναστήρι, πρέπει να πάρετε τα κλειδιά ή να σας συνοδεύσει ο κύριος που έχει το καφενείο που συναντήσατε στο δρόμο σας λίγο πριν, στα δεξιά του δρόμου σας. Για να εισέλθεις στο μοναστήρι πρέπει να περάσεις μια ξύλινη γεφυρούλα, που όταν ζούσαν εδώ καλόγεροι επι τουρκοκρατίας, σηκώνονταν και τους προστάτευε από πάσης φύσεως ανεπιθύμητους. Και μπορείς και να διανυκτερεύσεις στα κελιά του μοναστηριού, αφού συνεννοηθείς φυσικά με τον υπεύθυνο του μοναστηριού. Απολαύσατε θέα; Πάμε τώρα για Καλαρρύτες. Λίγο πριν το χωριό, θα δείτε ταμπέλα δεξιά προς Ματσούκι. Αξίζει η παράκαμψη, γιατί έξω απ το Ματσούκι θα περάσετε από μια σιδερένια πάλι γέφυρα και από κάτω χάος! Και δίπλα ξεχύνεται ένας εντυπωσιακός καταρράκτης. Και το χωριό ωραίο είναι. Κάντε μια βόλτα. Εκείνο όμως που θα σας εντυπωσιάσει, είναι οι Καλαρρύτες. Άψογο χωριό, με ξενώνες, ταβερνάκια και καφενέ. Εδώ είναι ο Ναπολέων ο Ζάγκλης, που έχει τον καφενέ στην πλατεία και 2 ξενώνες για να διανυκτερεύσετε. Ο Ναπολέων είναι εδώ όλο το χρόνο και ...κρατάει το χωριό ανοικτό! Την έκανε κάποτε από την πλανεύτρα Αθήνα και την άραξε στο χωριό , ξαναδίνοντάς του ζωντάνια. Αξίζει να τον γνωρίσετε, αλλά μην αρχίσετε τις δεκάδες ερωτήσεις που κάνουμε συχνά ως τουρίστες και τον ζαλίσετε...

Διαβάστε την παράγραφο «ιστορία», έχει πολύ ενδιαφέρον το χωριό τούτο, όπως και το Συρράκο απέναντι. Το οποίο είναι μεν απέναντι, αλλά για να πας με το αυτοκίνητο θες ώρες! Γιατί μεσολαβεί το μικρό φαράγγι του Καλαρρύτικου και μπορείς μόνο με τα πόδια. Όμως, δεν είναι πάνω από μιάμιση ώρα το μονοπάτι για Συρράκο και είναι και σημαδεμένο. Και ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πρέπει να πάτε στο Συρράκο, δεν το συζητώ. Για τα δικά μου κριτήρια, είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά στην Ελλάδα.Όλοι όμως, πιστεύουμε οτι το χωριό μας είναι ένα απο τα καλύτερα. Και ο λιγότερο αξιόπιστος άνθρωπος στον κόσμο να πει κακή κουβέντα για το χωριό σου, τούρκος θα γίνεις. Κι ας ξέρεις ότι όντως είναι άσχημο. Δεν πρόλαβα και εκείνον τον Φρόυντ να τον ρωτήσω, γιατί τόση εξαλλοσύνη για τον τόπο που μας γέννησε. Είναι κάτι σαν υποκατάστατο της μάνας ίσως;

Αφήνω την ψυχαναλυτική διερεύνηση και πάμε στο Συρράκο. Εδώ ζει με τα προβατάκια του και ο συμμαθητής μου, ο Αποστόλης ο Ψόχιος. Τον οποίο είχα χάσει για χρόνια και χάρηκα πολύ που τον συνάντησα.Το χωριό έχει καλούς ξενώνες  και φαγάδικα. Δεν έχω σαφή άποψη για τα άλλα, αλλά  στο Κάζα Κάλντα που έμεινα, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.