Ο δρόμος από την Καλαμάτα προς την Κυπαρισσία, έχει πολλές στροφές, και αν πέσεις και σε κίνηση, δεν θα είναι κι η καλύτερη διαδρομή που έχεις κάνει!
Αλλά και από την μεριά της Πύλου αν έρθεις, την ίδια κατάσταση θα συναντήσεις.
Αξίζει όμως τον κόπο. Η μικρή κωμόπολη των 5 με 6 χιλιάδων κατοίκων, έχει κτιστεί σε ευνοϊκό και όμορφο μέρος. Χτισμένη σε αμφιθεατρική θέση, απλώνεται από τους πρόποδες του όρους Αιγάλεω, επίσης γνωστό και ως "Ψυχρό", μέχρι τα νερά του Ιονίου. Και το πόσο παλιά πρωτοκατοικήθηκε μια περιοχή , έχει άμεσα να κάνει με το αν είναι σε ευνοϊκή θέση κτισμένη. Και η Κυπαρρισία είναι αρχαία πόλη.
Φτάνοντας, κατεβαίνω πρώτα στη θάλασσα , στον Κυπαρισσιακό κόλπο. Το δάσος με τα πεύκα δίπλα στη θάλασσα και η εικόνα της μικρής πόλης, απλωμένης από το Ιόνιο μέχρι πάνω στο βουνό, μου δημιουργεί με το «καλημέρα» θετικά συναισθήματα.
Είναι σαφές όμως, ότι η Νέα Πόλη εδώ χαμηλά, δεν έχει και τίποτε σπουδαίο να δείξει.
Γι αυτό και γω ανεβαίνω προς την Παλιά Πόλη.
Καλντερίμια, παραδοσιακά σπίτια , η «παζαρόβρυση», η ολίγων λεπτών πορεία προς τη
δεξαμενή και –φυσικά- το κάστρο, είναι ένας καλός λόγος να επισκεφθεί κανείς την Κυπαρισσία.
Η θέα από δω, από το Κάστρο, είναι υπέροχη. Κι αυτή την αρμονική εναλλαγή της βουνοπλαγιάς που κατεβαίνει προς τη θάλασσα, την κάνει πιο γοητευτική η παρουσία των κυπαρισσιών, που κόβουν τον ορίζοντα γεμάτα δυναμισμό και χάρη.
Η ζέστη είναι μεγάλη και κάθομαι στο κέντρο της Παλιάς Πόλης, λίγο πιο κάτω από την είσοδο του κάστρου. Ένα γουστόζικο καφέ είναι στημένο εδώ, και με περίεργο όνομα: «11+11». Νεαρόκοσμος κυρίως και καλός καφές, ενώ η θέα από δω προς τη θάλασσα, καταγράφεται στα θετικά του.
Η ιστορία της είναι πολύ μεγάλη και συμβαδίζει με αυτήν της Πελοποννήσου. Το ξεκίνημά της
χάνεται στα βάθη της προϊστορίας. Κατά τα ομηρικά χρόνια η Κυπαρισσία ονομαζόταν "Κυπαρισσίεντας" και ανήκε στο βασίλειο της Πύλου, του βασιλιά Νέστορα. Μάλιστα στον Τρωικό Πόλεμο ο Κυπαρισσίεντας απέστειλε 11 πλοία υπό τη διοίκηση του Νέστορα, σύμφωνα με τον Όμηρο. Αργότερα η περιοχή υποδουλώθηκε στους Σπαρτιάτες μαζί με την υπόλοιπη Μεσσηνία.
Ο Κυπαρισσίεντας ήταν μια ακμάζουσα πολιτισμικά, οικονομικά και εμπορικά πόλη. Μάλιστα το 199 π.Χ. έκοψε δικό του νόμισμα. Πολλοί ενδιαφέρθηκαν για τη στρατηγική θέση της ανά τους αιώνες: Στη θέση της αρχαίας Ακρόπολης χτίστηκε κάστρο κατά τα Βυζαντινά χρόνια (χαρακτηριστικά ο ένας πύργος έμεινε
γνωστός ως "πύργος του Ιουστινιανού"), στη συνέχεια οι Τούρκοι και Φράγκοι κατακτητές ανακατασκεύασαν το φρούριο κάνοντας τις απαραίτητες προσθήκες δίνοντας του τη σημερινή του μορφή.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η Αρκαδιά, όπως ονομαζόταν το Μεσαίωνα η Κυπαρισσία, είχε προνομιούχο θέση ως εμπορικό κέντρο της περιοχής και το κάστρο της στελέχωνε φρουρά 300 Αλγερινών.
Το σημερινό της όνομα οφείλεται στον Όθωνα. Στην Κυπαρισσία ανακαλύφθηκαν τάφοι της Κλασικής και Ρωμαϊκής εποχής, ενώ στην κορυφή του όρους Ψυχρό, υπάρχει Φράγκικο Κάστρο.
Αξίζει ακόμη στην περιοχή της Κυπαρισσίας, να δείτε:
- Τον Αρχαιολογικό χώρο Περιστεριάς. Στην περιοχή της Περιστεριάς (5 χιλιόμετρα βόρεια
της Κυπαρισσίας) βρέθηκαν τρεις θολωτοί τάφοι που αποδίδονται στον Νέστορα. Ο ένας από αυτούς, που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα π.Χ., διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση.
- Την παραλία ωοτοκίας της Καρέτα καρέτα. Ενα μεγάλο μέρος της παραλίας του Κυπαρισσιακού κόλπου αποτελεί σημείο ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας Καρέτα καρέτα. Στον σιδηροδρομικό σταθμό του Αγιαννάκη λειτουργεί περιβαλλοντικό κέντρο, στο οποίο μπορεί κανείς να πάρει πληροφορίες σχετικές με την πορεία της χελώνας και του κινδύνους που αντιμετωπίζει ως προς την επιβίωση της ως είδος.
- Αν έχετε όρεξη για πεζοπορία , να πάτε στο φαράγγι με τους σταλακτίτες. Βρίσκεται 8 χιλιόμετρα ΒΑ από την πόλη της Κυπαρισσίας Το μονοπάτι περνάει από τη βόρεια πλευρά του αρχαιολογικού χώρου της Περιστεριάς. Ύστερα από περίπου 30 λεπτά πεζοπορίας, θα βρεθείτε στο σπήλαιο με τους σταλακτίτες.










