Οι πληροφορίες μου, έλεγαν ότι πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθώ την Αμπελακιώτισσα. Το χωριό και δίπλα το μοναστήρι.
Η διαδρομή από την Άνω Χώρα και μέχρι να κατεβείς μέχρι τον Εύηνο, θέλει πολύ προσοχή, γιατί υπάρχουν πολλές πτώσεις λίθων. Τι λίθων, ντουβάρια ολόκληρα είναι, έτοιμα να ξεκοπούν. Αν η μέρα ήταν βροχερή ή είχε πάγο, κύρια αιτία της πτώσης λίθων, θα γύριζα πίσω.
Μετά από κάνα δεκάλεπτο, φτάνω κάτω στην ποταμιά. Αυτός είναι ο Εύηνος ποταμός, στο ξεκίνημά του. Δίπλα από την τσιμεντένια γέφυρα του δρόμου, μια παλιά σιδερένια , Beley. Έχω μια ιδιαίτερη αγάπη σ΄ αυτές τις γέφυρες. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως για τον ρόλο που έπαιξαν στο πέρασμα της νεώτερης ιστορίας, ίσως γιατί στο χωριό μου πηδάγαμε το καλοκαίρι από μια τέτοια στον Αώο, από μεγάλο ύψος και η γοητεία του κινδύνου συνδέθηκε μαζί της... δεν ξέρω.
Ετούτη εδώ όμως, εντελώς εγκαταλειμμένη, χωρίς καν το σάπιο πάτωμα να σου θυμίζει ότι ήταν κάποτε γέφυρα, εξαιτίας της οποίας
επικοινωνούσε ο κόσμος του ενός με το άλλο χωριό.
Μου θύμισε τα γέρικα άλογα, που πολλοί άθλιοι, τα δένουν όταν γερνάνε σε ένα δέντρο χωρίς
τροφή, μέχρι να πεθάνουν από την πείνα...
Μπαίνω στο χωριό. Όμορφο μέρος, με θέα τριγύρω που σε κάνει να σου φεύγουν όλα τα άγχη (ξαγκούσιο, που λέμε στο χωριό μου).
Πήρα το δρόμο για το μοναστήρι, κατευθυνόμενος πρώτα προς τον ξενώνα του Παναγιώτη, τις Δρυάδες. Τι μέρος είναι αυτό; Το καλύτερο οικόπεδο στο χωριό! Και τα δωμάτια του Παναγιώτη περιποιημένα και το εστιατόριό του από κάτω επίσης (www.dryades-xenonas.gr) .
Στο μοναστήρι, ζει μόνο ένας καλόγερος. Εδώ κατά την παράδοση βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας, που σώθηκε απ τη μανία των Τούρκων στα Αμπελάκια Θεσσαλίας. Έτσι οι κάτοικοι ,
μετά από έρανο αποφάσισαν να κτίσουν το μοναστήρι. Στα ιερά κειμήλια της μονής, περιλαμβάνονται και τα οστά από το χέρι του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης, δεύτερου προστάτη της Μονής.
Δεκαπέντε Γενάρη και οι αμυγδαλιές γύρω απ την μονή, ήταν στην έξαρση της ανθοφορίας. Το επισήμανα στον καλόγερο και μου απάντησε: «ναι αλλά είναι και νωρίς το Πάσχα φέτος»! Δεν πολυκατάλαβα τον συσχετισμό, αλλά δε βαριέσαι.
Πάνω από την Αμπελακιώτισσα, στην κορυφή Άι Λιας, υπάρχει και το μοναστήρι της κοίμησης της Θεοτόκου.
Στα 15 χιλιόμετρα από το χωριό, είναι η λίμνη του Ευήνου. Πολύ όμορφο μέρος. Τα οκτώ χιλιόμετρα όμως είναι χωματόδρομος και θα χρειαστείτε μάλλον 4χ4 για να πάτε. Στις αρχές του 2010, είχε γίνει ήδη η διάνοιξη του δρόμου, με στόχο να πέσει άσφαλτος εντός της χρονιάς.









