Άνω Χώρα

δεκαετίες και μάλλον η απαρχή της τουριστικής ανάπτυξης της Ορεινής Ναυπακτίας.

Σταθμεύω στην αρχή του χωριού και προχωρώ προς την πλατεία. Βρισκόμαστε 1050 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Απ την αρχή σου δίνει την αίσθηση ενός περιποιημένου οικισμού, με έντονη μυρωδιά φιλοξενίας.

 Στην πλατεία είναι ο ναός της Αγίας Παρασκευής, του 1915 και δίπλα η μικρή πλατεία του χωριού. Ένα κεντρικό καλντερίμι, κάπου 200 μέτρα συνολικά, οριοθετεί το κέντρο του χωριού. Μαγαζάκια με τοπικά προϊόντα, όπως αυτό της Αντωνίας, που είναι παντοπωλείο, αλλά δίνει έμφαση στα γλυκά του κουταλιού και στα ζυμαρικά για τους επισκέπτες. Κανά δυο ταβερνάκια και άλλα τόσα καφενεία συμπληρώνουν την παροχή υπηρεσιών του πεζόδρομου. Στην αρχή του οποίου, ένα παλιό λεωφορείο του ΚΤΕΛ εκτίθεται και κλέβει τις εντυπώσεις. Ο  κ. Κώστας Χρυσανθόπουλος το περιποιήθηκε εξωτερικά και εσωτερικά και το δώρισε στο χωριό. Και είναι εκεί για να θυμίζει τις δύσκολές εποχές, τότε που το λεωφορείο ανέβαινε από Ναύπακτο, μέσα στις λάσπες και φορτωμένο ανθρώπους και κατσίκια και κότες. Και στη σχάρα στην οροφή, τα σακιά με τα ψώνια των χωριανών από την πόλη, που ήταν πολλά, γιατί ποιος ξέρει πότε θα ξανακατέβαιναν...

 Το χωριό έχει αρκετούς καλούς ξενώνες. Όλοι έχουν πολύ καλή θέα. Πως θα μπορούσαν άλλωστε, αφού το χωριό είναι ψηλά και αμφιθεατρικά στην πλαγιά. Γύρω γύρω κορφές χιονισμένες και απέναντι και λίγο πιο κάτω η Κάτω Χώρα.

 Έκλεισα να διανυκτερεύσω στον ξενώνα «Τα Πέτρινα». Πρόκειται για 6 πέτρινα σπιτάκια αυτόνομα, με τζάκι και απίθανη θέα. Κι από πάνω το καφέ-εστιατόριο του ξενώνα. Κι έχει και δικό του ρυάκι ο ξενώνας, το οποίο έρχεται από το βουνό και περνάει μέσα από τα Πέτρινα! (26340-41101, www.petrina.gr )

 Ο Δημήτρης, ο ιδιοκτήτης των «Πέτρινων», είναι από τους επαγγελματίες των ορεινών προορισμών, που βρέθηκαν εκεί για να κάνουν τη διαφορά. Φυσικός με ειδικότητα στην ιατρική φυσική, αλλά καμία σχέση! Κάνει και τον barman, κάνει και τον σερβιτόρο, αλλά κυρίως κάνει τον ξεναγό. Κατευθύνει ή και εκτελεί ο ίδιος εκδρομές με αυτοκίνητο ή με τα πόδια, στην γύρω περιοχή. Γιατί -κακά τα ψέματα- σε τέτοια όμορφα αλλά απομονωμένα χωριά, αν δεν έχεις διέξοδο σε εκδρομές στη γύρω φύση, κόβεις φλέβες...

Στο εστιατόριο του Δημήτρη, δοκίμασα χοιρινό κρασάτο από τα χέρια της κουνιάδας του της Γιώτας και ήταν υπέροχο. Όπως πολύ καλό ήταν και το κρασί το κόκκινο που έχει επιλέξει από ντόπιο παραγωγό για να δίνει στους θαμώνες του. Ο Δημήτρης μαγειρεύει ακόμη αγριογούρουνο, γίδα κόκορα κ.α.

Εκδηλώσεις

-         Γιορτή Τσιγαρίθρας (ή τσιγαρίδας), κάθε Φλεβάρη, στην Άνω Χώρα. Πρόκειται για μικρά κομμάτια κρέατος και λίπος μαζί, που αφαιρούσαν από το μέσα μέρος  του δέρματος των χοίρων, μια και κάποτε τίποτε δεν πετιόταν. Το λιώνουν στο καζάνι και αυτό που μένει είναι πολύ νόστιμο μεν, όχι για καρδιοπαθείς δε!

-         Γιορτή κάστανου και τσίπουρου φυσικά. Κάθε Οκτώβρη, στις αρχές του, μαζί με τα ρακοκάζανα.. Στο πλακόστρωτο του χωριού, οι φουφούδες παρατάσσονται και οι μαζέδες περισσεύουν. Τοπικό συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής δίνει τον αναλογούντα ήχο στην ατμόσφαιρα. Με την συνδρομή του Δήμου Αποδοτίας φυσικά.

 ΚΑΤΩ ΧΩΡΑ

 Κάπως αφ΄ υψηλού βλέπουν την Κάτω Χώρα  οι Ανωχωρίτες. Αντικριστά τα δύο χωριά, αλλά σε διαφορετικό υψόμετρο. Στη διάρκεια της χειμερινής περιόδου, η Κάτω Χώρα θα έδειχνε ακατοίκητη, αν δεν υπήρχε εκεί ο ξενώνας Ξένιος (. Μια μονάδα με ξύλινες κατασκευές από κορμούς δέντρων, με 13 αυτόνομα σπιτάκια, όλα με τζάκι και κεντρικό σαλέ με εστιατόριο και καφέ.

Ο Αντρέας, ο ιδιοκτήτης του Ξένιου, μοιάζει να το παλεύει μόνος του με τον τουρισμό στο χωριό. Είναι όμως ένα ησυχαστήριο με καλή φιλοξενία και καλή επιλογή ως ορμητήριο για την γύρω περιοχή (26340-41111,  www.xenios.com.gr )