Τσαγκαράδα
Άλλο ένα ισχυρό όνομα στον τουριστικό χάρτη της χώρας. Καθόλου άδικα, καθόλου τυχαία. Έντονη γεύση από βουνό με ρεματιές, πέτρινα γεφύρια, πολλά νερά και ακόμη, εντυπωσιακά κτίρια και εκκλησίες. Και λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω ο Μυλοπόταμος. Μια υπέροχη μικρή παραλία-ζωγραφιά.
Κομμένη σε τέσσερα κομμάτια είναι η Τσαγκαράδα: Άγιος Στέφανος, Αγία Παρασκευή, Αγία Κυριακή και Ταξιάρχες. Εδώ είναι η έδρα του Δήμου Μουρεσίου, εδώ είναι η Αχιλλοπούλειος σχολή, εδώ και το υπέροχο κτίριο της Νανοπουλείου σχολής, που το 1985 χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης και τώρα στεγάζει το δημοτικό σχολείο.
Κατευθύνομαι προς την πλατεία, όπου θυμάμαι από παλιά που είχα ξανάρθει, ότι υπάρχει ένας τεράστιος πλάτανος, Εδώ είναι ακόμη! Τώρα έχει δεχθεί και μια (άσχημη κατά τη γνώμη μου) ανθρώπινη παρέμβαση: μη μπορώντας να τιθασεύουν την επέκτασή του, στήριξαν ένα κλωνάρι του με τοίχο!
Οι ντόπιοι επιμένουν ότι είναι πάνω από χιλίων ετών. Μπορεί. Πάντως χρειάζεται μεγάλη παρέα για να αγκαλιάσει τον κορμό του. Η πλατεία εδώ φιλοξενεί και την κεντρική
εκκλησία του χωριού. Είναι ο ναός της Αγίας Παρασκευής, κτισμένος το 1719, εντυπωσιακός και
μεγαλοπρεπής.
Άνθρωπο δεν συνάντησα τόση ώρα που περιφέρομαι στην περιοχή της πλατείας. Είναι βέβαια φθινόπωρο και δεν είναι και η δυνατή -τουριστικά- εποχή του χωριού. Το café στην άκρη της πλατείας, έδειχνε κλειστό. Αλλά δεν ήταν και η συμπαθητική νεαρά μου έφτιαξε έναν δυνατό espresso, που είχα ανάγκη. Το μαγαζάκι είναι ωραία διακοσμημένο και το βράδυ λειτουργεί και σαν μπαράκι.
Περπατώντας στον άλλο οικισμό της Τσαγκαράδας, τους Ταξιάρχες, είδα πινακίδα που γράφει «παλιό γεφύρι». Ένα ωραίο
μονοπάτι με κατέβαζε προς το δάσος, που δεν φαινόταν αν ήταν πλακόστρωτο ή χωμάτινο, γιατί μόλις που είχαν πέσει τα κάστανα με το αγκαθωτό περίβλημά τους και κυριολεκτικά τα μποτάκια μου χάνονταν κάθε φορά που πατούσαν το έδαφος, μέσα σε δεκάδες ακάνθινα μπαλάκια.
Πολύ μικρή είναι η απόσταση μέχρι το γεφυράκι, λίγα λεπτάκια μόνο. Και το μέρος απίθανο. Ένα οξυκόρυφο παλιό γεφύρι και δίπλα παγκάκια να καθίσεις, να ξεκουραστεί το κορμί και η ψυχή σου. Από δω περνάει και το μονοπάτι για Ξουρίχτι, που είναι σημαδεμένο με μικρά διακριτικά ταμπελάκια.
