Μεταξάδες
«Το ομορφότερο χωριό στον Έβρο, είναι οι Μεταξάδες», μου είχε επισημάνει ο Θρακιώτης φίλος μου, ο Ηλίας. Και έτσι είναι. Οικισμός παραδοσιακός, με πέτρινα σπίτια, μερικά απ΄αυτά, μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας.
Δίπλα στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα, 28 περίπου χλμ δυτικά από το Διδυμότειχο. Ομαλό ανάγλυφο, με χαμηλούς λόφους.
Μπαίνοντας στο χωρίο, κατάλαβα ότι ακολούθησε κι αυτό την μοίρα όλων των κάποτε ισχυρών οικονομικά χωριών: συνεχής μείωση πληθυσμού, με παράλληλη συνεχή αύξηση του μέσου όρου ηλικίας...
Διέσχισα ένα μεγάλο τμήμα του χωριού στο κέντρο του και συνάντησα μόλις τρεις ηλικιωμένους ανθρώπους. Ήταν βέβαια μεσημέρι, όπου οι άνθρωποι στην επαρχία ξεκουραζόμαστε, αλλά φαντάζομαι ότι και το βράδυ, δεν μετατρέπονταν και σε οχλαγωγία η ησυχία του μεσημεριού !
Να όμως κι ένα ενθαρρυντικό στοιχείο: «ξενώνας Ρέμβη», γράφει η πινακίδα και την ακολουθώ. Ο δρόμος με οδηγεί στο ψηλότερο σημείο του χωριού, πάνω στον λόφο με την πυκνή βλάστηση.
Καλή εγκατάσταση γενικώς, με ξεχωριστό κτίριο 6 δωματίων (κολλημένων μεταξύ τους σε 
παράταξη), σε σχέση με το εστιατόριο-καφέ (τηλ. 2553020100) .
Η θέα από δω δεν εμποδίζεται από άλλο κτίριο, αλλά προς τον κάμπο είναι, μη φανταστείτε και τίποτε σπουδαίο.
Aπό τον πρώτο που έχτισε το σπίτι του εκεί τον Δημήτριο Τουκμακτσή ή Τουκμακιώτη, το χωριό πήρε το προηγούμενο όνομά του «Τουκμάκι». Έτσι έλεγαν το σφυρί των λιθοξόων, των μαστόρων της πέτρας από την οποία είναι χτισμένα τα τόσο χαρακτηριστικά σπίτια του οικισμού, χάρη στα οποία ο οικισμός ανακηρύχθηκε ως παραδοσιακός. Το νεότερο όνομά του το πήρε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών από την ευρέως τότε διαδεδομένη στην περιοχή σηροτροφία.
To χωριό από τα 1361 έως το 1915 βρισκόταν υπό τουρκική κατοχή με εξαίρεση την περίοδο 
1878 έως 1881 που καταλήφθηκε από τους Ρώσους. Στην περίοδο αυτή στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Μεταξάδων εγκαταστάθηκαν Τούρκοι και γενικά μουσουλμάνοι έποικοι («ματζήρηδες») από την Ανατολία και το Πακιστάν, ενώ στους νεότερους χρόνους (γύρω στα 1914) εγκαταστάθηκαν και Τουρκαρβανίτες πρόσφυγες από τη Σερβία.
Έως το τουρκικό Σύνταγμα του 1908, η διοίκηση του χωριού γινόταν με το κλασσικό σύστημα των μουχτάρηδων και των Ελλήνων προυχόντων (που εδώ ονομαζόταν «δωδεκάρα» γιατί επιλεγόταν από τα δώδεκα πιο πλούσια άτομα του χωριού). Με την εφαρμογή του Συντάγματος άρχισε και η αναγκαστική 
στράτευση και των Ελλήνων κατοίκων στον τουρκικό στρατό και ιδιαίτερα κατά τον Α΄ βαλκανικό πόλεμο (όπου πολλοί κάτοικοι της περιοχής σκοτώθηκαν στη μάχη του Τσανάκ Καλέ) και στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο (όπου πολλοί σκοτώθηκαν στην περιοχή της Καλλιπόλεως).
Η περιοχή των Μεταξάδων είναι από αυτές που διεκδίκησαν έντονα οι Βούλγαροι κομιτατζήδες. Από το 1915 και έως την ενσωμάτωση της περιοχής στην Ελλάδα, οι Μεταξάδες τέλεσαν υπό βουλγαρική κατοχή.
