Γύρω απ΄τον Νέστο

Εμείς ξεκινήσαμε για το παρατηρητήριο των στενών, λίγα χμ παραπάνω. Θα συναντήσετε πρώτα τον εγκατειλειμένο οικισμό Ίμερα (ζει ένας βοσκός). Ένα νεκροταφείο πέτρας, που δεν ήταν παρά τοίχοι αντιστήριξης για τα καπνοχώραφα.  Είμαστε 28 χμ από την Ξάνθη και φθάσαμε στις κεραίες (αυτές δεν εμπεριέχουν καθόλου ρομαντισμό, η αλήθεια είναι)..  Ναι, θέλω να έχω σήμα στο κινητό μου, αλλά αν το κάνετε 100 μέτρα πιο αριστερά, και τη δουλειά σας θα κάνατε και τη μέρα δε θα μας χαλάγατε! Εδώ έχει ένα κιόσκι ξύλινο και έναν πέτρινο ημικυκλικό τοίχο για να απολαύσεις τη θέα των μαιάνδρων του Νέστου. Πάνω στο χαμηλό τοιχάκι, είναι αποτυπωμένη άψογα η περιοχή που βλέπεις γύρω σου, σε ένα πολύ καλό σκίτσο.

Από εδώ αγναντεύεις και το δέλτα του Νέστου, το οποίο δεν είναι προσβάσιμο στους κοινούς θνητούς και στα 4χ4. Μέχρι την δεκαετία του 50, στο δέλτα υπήρχε ένα τρομερό -απ ότι λένε- δάσος, με δέντρα που χρειάζονταν πολλοί άνθρωποι για να αγκαλιάσουν τον κορμό τους. Μετά , έφεραν μηχανήματα από την Αμερική και το ξήλωσαν για να κάνουν χωράφια. Δίπλα στο ποτάμι χωράφι, ότι καλύτερο για τους αγρότες. Να όμως που φύτεψαν λεύκες για παραγωγή χαρτιού και αυτές οι άτιμες είναι πολύ υδρόφιλες, με αποτέλεσμα να μειωθεί πολύ ο υδροφόρος ορίζοντας. Στη συνέχεια με κάποια γεωλογική διαδικασία που δεν γνωρίζω, ήρθε να καλύψει το κενό αυτό στον υδροφόρο, νερό από την θάλασσα, που ως γνωστόν καταστρέφει τα πάντα και έτσι επήλθε ερημοποίηση μεγάλου τμήματος του Δέλτα του Νέστου.

Λέγεται επίσης, ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έφτιαχνε τις σάρισες από το δένδρο Μέλιο που ευδοκιμεί στην παρόχθια ζώνη του Νέστου, γιατί το ξύλο αυτό είναι ευλύγιστο και γερό.

Τώρα θα πάρουμε τον χωματόδρομο προς Κρωμνικό- Κομνηνά - Σταυρούπολη, ο οποίος είναι 4 χμ μέχρι να ξαναβρείτε άσφαλτο και αν δεν έχετε 4χ4 ψηλό, γυρίστε πίσω. Ο Νομάρχης πάντως σκέφτεται να το κάνει άσφαλτο (το κείμενο γράφεται τον Νοέμβριο του 2008). Κυνηγούς βρήκαμε στο δρόμο και μας σταμάτησαν γιατί είχανε κλείσει λέει ένα κοπάδι γουρούνια και θα τους τα διώχναμε αν συνεχίζαμε. Άντε να περιμένουμε. Με κάποιον που κρατάει όπλο δεν είναι και έξυπνο να το παίζεις τσαμπουκάς.

Σε όλη αυτή την περιοχή, υπάρχουν άγρια άλογα, πάνω από 200 κομμάτια τον αριθμό παρακαλώ. Και είναι εύκολο να τα δεις γιατί μετακινούνται διαρκώς και σε περιοχές κοντά στον δρόμο. Προφανώς, οι κάτοικοι των Λιβερών και των Κομνηνών, όταν την δεκαετία του 50 εγκατέλειψαν τα χωριά τους εγκατέλειψαν και τα  άλογα. Αυτά αναπαρήχθησαν και η δεύτερη γενιά και μετά μεγάλωσε σε απόλυτη ελευθερία. Τα βοσκοτόπια εδώ άφθονα, άρα και ο αριθμός τους μεγάλος.

Έξι χλ μετά τις κεραίες, περάσαμε το Κρωμνικό και πάμε για Κομνηνά, περνώντας δίπλα από τα εγκαταλειμμένα Λιβερά (ΣΤΟ 38ΧΛ). Στο 45χμ είμαστε Κομνηνά.

Υπάρχει ξενοδοχείο το οποίο μοιάζει με κάστρο και λίγο πιο κάτω είναι το δημοτικό αναψυκτήριο Ηνίοχος. Και το παλιό σχολείο το έχουν μετατρέψει με μικρό συνεδριακό.

Και νάμαστε στη Σταυρούπολη. Κωμόπολη με 600 περίπου μόνιμους κατοίκους και έδρα του ομώνυμου Δήμου. Πάτε να δείτε τον σταθμό του τρένου με το όμορφο κτηριάκι σε όμορφο μέρος. Η γραμμή αυτή του τρένου, είναι η γραμμή του orian express που πήγαινε Κωνσταντινούπολη και κατασκευάστηκε επί οθωμανικής αυτοκρατορίας το 1890 από Γαλλογερμανική εταιρεία.

Λίγο έξω από το χωριό και δίπλα στο ποτάμι, είναι η βάση της riverland. Εδώ μπορείτε να κάνετε κανώ στον Νέστο, αναρρίχηση στην τεχνιτή πίστα, εκδρομή με τις γουρούνες και βόλτα με τα άλογα.

64 χλ από την Ξάνθη (πάντα από την πλευρά που ακολουθήσαμε, γιατί υπάρχει και η άλλη!), είναι το χωριό Καρυόφυτο. Ωραίο χωριό σε ωραίο μέρος, με ξενώνες και 3 ταβερνάκια. Εδώ να φάτε μοσχαρίσια μπριζόλα από ζώα ελευθέρας βοσκής.

Ανεβαίνοντας για Λιβαδίτι, μπαίνουμε στη ζώνη της οξυάς, κάπου στα 900 μέτρα. Αυτό το λευκόδερμο δέντρο δέντρο που βλέπεται και μοιάζει με λεύκα, είναι η λεγόμενη Σιμίδα. Δένδρο που υπάρχει μόνο εδώ για την Ελλάδα και στην Βόρεια Ευρώπη, αλλά και στον Καναδά. Με τον λεπτό φλοιό του, οι Εσκιμώοι τύλιγαν τα καγιάκ τους για περισσότερη στεγανότητα.

Φθάσαμε στο Λιβαδίτι, 67 χλ μετά την Ξάνθη. Το χωριό είναι ωραίο σε όμορφο μέρος και σε 110 περίπου μέτρα υψόμετρο. Εδώ μπορείτε να φάτε στην καλή ταβέρνα του χωριού, δίπλα είναι το παλιό σχολείο που είναι τώρα το καταφύγιο του συλλόγοτ Λιβαδιωτών και απέναντι το καταφύγιο του ΕΟΣ.

Εδώ είναι όμως και το παλιό μπακάλικο-καφενείο του κυρ-Αντώνη και της κυρα-Αθηνάς. Δυό γλυκύτατοι ηλικιωμένοι που μας φώναξαν να μας κεράσουν καφέ όπως πλησιάζαμε. Ο κυρ-Αντώνης μας ρώτησε για έναν κοινό φίλο που έτυχε να έχουμε, μας μίλησε με περηφάνια για τους δυο του γιους, σήκωσε το τηλέφωνο  και έκανε τις παραγγελίες του για τις ελλείψεις του μπακάλικου και μας ευχήθηκε καλή συνέχεια. Σταματήστε να πιείτε έναν καφέ ή ένα τσίπουρο στον κυρ-Αντώνη. Είναι από τους ανθρώπους-μορφές που αξίζει να γνωρίζεις όταν περιδιαβαίνεις στα ορεινά χωριά.

Έχει μπακάλικα 60 χρόνια, από τα οποία τα 48 αυτό εδώ, στο Λιβαδίτι. Και παλιά είχε και 50 στρέμματα πατάτες και 700 γιδοπρόβατα.

Στο 83 φθάσαμε στο Δασικό Χωριό. Εντυπωσιακό μέρος με περιποιημένες ξύλινες κατασκευές. Και στην είσοδο, σε περίοπτη θέση, η πινακίδα με το όνομα του πολιτικού που εγκαινίασε λέει την επένδυση! Άαχ, πολιτικοί. Και τι νοιάζει τον επισκέπτη κύριε πολιτευτή, το ποιος εγκαινίασε την επένδυση; Άλλο τρόπο δε βρήκες να κάνεις αισθητή την παρουσία σου;

Εδώ κοντά στο χωριό είναι και ο εντυπωσιακός καταρράκτης που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε. Ακολουθήστε την σχετική πινακίδα και θα τον βρείτε εύκολα

Στο 90^ο της διαδρομής μας, αριστερά ο χωματόδρομος πηγαίνει για πομακοχώρια και δεξιά η άσφαλτος για Ξάνθη.